connotar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| connoto (cent.), connote (val.), connot (bal.) |
| connotes |
| connota |
| connotem, connotam (bal.) |
| connoteu, connotau (bal.) |
| connoten |
Perfet
| he connotat |
| has connotat |
| ha connotat |
| hem connotat |
| heu connotat |
| han connotat |
Imperfet
| connotava |
| connotaves |
| connotava |
| connotàvem |
| connotàveu |
| connotaven |
Plusquamperfet
| havia connotat |
| havies connotat |
| havia connotat |
| havíem connotat |
| havíeu connotat |
| havien connotat |
Passat simple
| connotí |
| connotares |
| connotà |
| connotàrem |
| connotàreu |
| connotaren |
Passat perifràstic
| vaig connotar |
| vas (vares) connotar |
| va connotar |
| vam (vàrem) connotar |
| vau (vàreu) connotar |
| van (varen) connotar |
Passat anterior
| haguí connotat |
| hagueres connotat |
| hagué connotat |
| haguérem connotat |
| haguéreu connotat |
| hagueren connotat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver connotat |
| vas haver connotat |
| va haver connotat |
| vam haver connotat |
| vau haver connotat |
| van haver connotat |
Futur
| connotaré |
| connotaràs |
| connotarà |
| connotarem |
| connotareu |
| connotaran |
Futur perfet
| hauré connotat |
| hauràs connotat |
| haurà connotat |
| haurem connotat |
| haureu connotat |
| hauran connotat |
Condicional
| connotaria |
| connotaries |
| connotaria |
| connotaríem |
| connotaríeu |
| connotarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) connotat |
| hauries (hagueres) connotat |
| hauria (haguera) connotat |
| hauríem (haguérem) connotat |
| hauríeu (haguéreu) connotat |
| haurien (hagueren) connotat |
Mode subjuntiu
Present
| connoti, connote (val.) |
| connotis, connotes (val.) |
| connoti, connote (val.) |
| connotem |
| connoteu |
| connotin, connoten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) connotat |
| hagis (hages) connotat |
| hagi (haja) connotat |
| hàgim (hàgem) connotat |
| hàgiu (hàgeu) connotat |
| hagin (hagen) connotat |
Imperfet
| connotés, connotara (val.), connotàs (val., bal.) |
| connotessis, connotares (val.), connotassis (bal.), connotesses, connotasses (val., bal.) |
| connotés, connotara (val.), connotàs (val., bal.) |
| connotéssim, connotàrem (val.), connotàssim (bal.), connotéssem, connotàssem (val., bal.) |
| connotéssiu, connotàreu (val.), connotàssiu (bal.), connotésseu, connotàsseu (val., bal.) |
| connotessin, connotaren (val.), connotassin (bal.), connotessen, connotassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) connotat |
| haguessis (hagueres) connotat |
| hagués (haguera) connotat |
| haguéssim (haguérem) connotat |
| haguéssiu (haguéreu) connotat |
| haguessin (hagueren) connotat |
Mode imperatiu
Present
| connota |
| connoti, connote (val.) |
| connotem |
| connoteu, connotau (bal.) |
| connotin, connoten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | connotar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver connotat |
| Gerundi | connotant |
| Gerundi compost | havent connotat |
| Participi | connotat , connotada , connotats , connotades |
Definició
- Portar implícita una altra idea, acció o significat.
- Això connota un major protagonisme de Ribó. F. Xavier Ruiz Collantes, Óliver Pérez, Pol Capdevila, El relat polític. Els missatges audiovisuals a les campanyes electorals: Iniciativa per Catalunya Verds 1988-2012, Universitat de València
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017