conciliar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| concilio (cent.), concilie (val.), concilii (bal.) |
| concilies |
| concilia |
| conciliem, conciliam (bal.) |
| concilieu, conciliau (bal.) |
| concilien |
Perfet
| he conciliat |
| has conciliat |
| ha conciliat |
| hem conciliat |
| heu conciliat |
| han conciliat |
Imperfet
| conciliava |
| conciliaves |
| conciliava |
| conciliàvem |
| conciliàveu |
| conciliaven |
Plusquamperfet
| havia conciliat |
| havies conciliat |
| havia conciliat |
| havíem conciliat |
| havíeu conciliat |
| havien conciliat |
Passat simple
| concilií |
| conciliares |
| concilià |
| conciliàrem |
| conciliàreu |
| conciliaren |
Passat perifràstic
| vaig conciliar |
| vas (vares) conciliar |
| va conciliar |
| vam (vàrem) conciliar |
| vau (vàreu) conciliar |
| van (varen) conciliar |
Passat anterior
| haguí conciliat |
| hagueres conciliat |
| hagué conciliat |
| haguérem conciliat |
| haguéreu conciliat |
| hagueren conciliat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver conciliat |
| vas haver conciliat |
| va haver conciliat |
| vam haver conciliat |
| vau haver conciliat |
| van haver conciliat |
Futur
| conciliaré |
| conciliaràs |
| conciliarà |
| conciliarem |
| conciliareu |
| conciliaran |
Futur perfet
| hauré conciliat |
| hauràs conciliat |
| haurà conciliat |
| haurem conciliat |
| haureu conciliat |
| hauran conciliat |
Condicional
| conciliaria |
| conciliaries |
| conciliaria |
| conciliaríem |
| conciliaríeu |
| conciliarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) conciliat |
| hauries (hagueres) conciliat |
| hauria (haguera) conciliat |
| hauríem (haguérem) conciliat |
| hauríeu (haguéreu) conciliat |
| haurien (hagueren) conciliat |
Mode subjuntiu
Present
| conciliï, concilie (val.) |
| conciliïs, concilies (val.) |
| conciliï, concilie (val.) |
| conciliem |
| concilieu |
| conciliïn, concilien (val.) |
Perfet
| hagi (haja) conciliat |
| hagis (hages) conciliat |
| hagi (haja) conciliat |
| hàgim (hàgem) conciliat |
| hàgiu (hàgeu) conciliat |
| hagin (hagen) conciliat |
Imperfet
| conciliés, conciliara (val.), conciliàs (val., bal.) |
| conciliessis, conciliares (val.), conciliassis (bal.), conciliesses, conciliasses (val., bal.) |
| conciliés, conciliara (val.), conciliàs (val., bal.) |
| conciliéssim, conciliàrem (val.), conciliàssim (bal.), conciliéssem, conciliàssem (val., bal.) |
| conciliéssiu, conciliàreu (val.), conciliàssiu (bal.), conciliésseu, conciliàsseu (val., bal.) |
| conciliessin, conciliaren (val.), conciliassin (bal.), conciliessen, conciliassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) conciliat |
| haguessis (hagueres) conciliat |
| hagués (haguera) conciliat |
| haguéssim (haguérem) conciliat |
| haguéssiu (haguéreu) conciliat |
| haguessin (hagueren) conciliat |
Mode imperatiu
Present
| concilia |
| conciliï, concilie (val.) |
| conciliem |
| concilieu, conciliau (bal.) |
| conciliïn, concilien (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | conciliar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver conciliat |
| Gerundi | conciliant |
| Gerundi compost | havent conciliat |
| Participi | conciliat , conciliada , conciliats , conciliades |
Definició
- Acostar discrepàncies mitjançant el diàleg.
- Aconseguir que convisquin diverses activitats sense que cap en surti perjudicada.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017