argüir
Observació: Les formes flexionades d'aquest verb presenten un hiat entre la u del radical i la desinència. Les formes que, per regla general, haurien de dur dues dièresis solament mantenen la corresponent a la i.
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| argüeixo (cent.), argüesc (val., bal.), arguïsc (val.) |
| argüeixes, arguïxes (val.) |
| argüeix, arguïx (val.) |
| arguïm |
| arguïu |
| argüeixen, arguïxen (val.) |
Perfet
| he arguït |
| has arguït |
| ha arguït |
| hem arguït |
| heu arguït |
| han arguït |
Imperfet
| arguïa |
| arguïes |
| arguïa |
| argüíem |
| argüíeu |
| arguïen |
Plusquamperfet
| havia arguït |
| havies arguït |
| havia arguït |
| havíem arguït |
| havíeu arguït |
| havien arguït |
Passat simple
| argüí |
| arguïres |
| argüí |
| argüírem |
| argüíreu |
| arguïren |
Passat perifràstic
| vaig argüir |
| vas (vares) argüir |
| va argüir |
| vam (vàrem) argüir |
| vau (vàreu) argüir |
| van (varen) argüir |
Passat anterior
| haguí arguït |
| hagueres arguït |
| hagué arguït |
| haguérem arguït |
| haguéreu arguït |
| hagueren arguït |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver arguït |
| vas haver arguït |
| va haver arguït |
| vam haver arguït |
| vau haver arguït |
| van haver arguït |
Futur
| argüiré |
| argüiràs |
| argüirà |
| argüirem |
| argüireu |
| argüiran |
Futur perfet
| hauré arguït |
| hauràs arguït |
| haurà arguït |
| haurem arguït |
| haureu arguït |
| hauran arguït |
Condicional
| argüiria |
| argüiries |
| argüiria |
| argüiríem |
| argüiríeu |
| argüirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) arguït |
| hauries (hagueres) arguït |
| hauria (haguera) arguït |
| hauríem (haguérem) arguït |
| hauríeu (haguéreu) arguït |
| haurien (hagueren) arguït |
Mode subjuntiu
Present
| argüeixi, arguïsca / argüesca (val.), argüesqui (bal.) |
| argüeixis, arguïsques / argüesques (val.), argüesquis (bal.) |
| argüeixi, arguïsca / argüesca (val.), argüesqui (bal.) |
| arguïm, arguïguem (bal.) |
| arguïu, arguïgueu (bal.) |
| argüeixin, arguïsquen / argüesquen (val.), argüesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) arguït |
| hagis (hages) arguït |
| hagi (haja) arguït |
| hàgim (hàgem) arguït |
| hàgiu (hàgeu) arguït |
| hagin (hagen) arguït |
Imperfet
| argüís, arguïra (val.) |
| arguïssis, arguïres (val.), arguïsses |
| argüís, arguïra (val.) |
| argüíssim, argüírem (val.), argüíssem |
| argüíssiu, argüíreu (val.), argüísseu |
| arguïssin, arguïren (val.), arguïssen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) arguït |
| haguessis (hagueres) arguït |
| hagués (haguera) arguït |
| haguéssim (haguérem) arguït |
| haguéssiu (haguéreu) arguït |
| haguessin (hagueren) arguït |
Mode imperatiu
Present
| argüeix, arguïx (val.) |
| argüeixi, arguïsca / argüesca (val.), argüesqui (bal.) |
| arguïm, arguïguem (bal.) |
| arguïu |
| argüeixin, arguïsquen / argüesquen (val.), argüesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | argüir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver arguït |
| Gerundi | argüint |
| Gerundi compost | havent arguït |
| Participi | arguït , arguïda , arguïts , arguïdes |
Definició
- Argumentar en contra d'una altra postura o a favor de la pròpia, esgrimir arguments.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017