advenir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| advinc, advenc (bal.) |
| advens |
| advé |
| advenim |
| adveniu |
| advenen |
Perfet
| he advingut, he advengut (bal.) |
| has advingut, has advengut (bal.) |
| ha advingut, ha advengut (bal.) |
| hem advingut, hem advengut (bal.) |
| heu advingut, heu advengut (bal.) |
| han advingut, han advengut (bal.) |
Imperfet
| advenia |
| advenies |
| advenia |
| adveníem |
| adveníeu |
| advenien |
Plusquamperfet
| havia advingut, havia advengut (bal.) |
| havies advingut, havies advengut (bal.) |
| havia advingut, havia advengut (bal.) |
| havíem advingut, havíem advengut (bal.) |
| havíeu advingut, havíeu advengut (bal.) |
| havien advingut, havien advengut (bal.) |
Passat simple
| advinguí, advenguí (bal.) |
| advingueres, advengueres (bal.) |
| advingué, advengué (bal.) |
| advinguérem, advenguérem (bal.) |
| advinguéreu, advenguéreu (bal.) |
| advingueren, advengueren (bal.) |
Passat perifràstic
| vaig advenir / advindre |
| vas (vares) advenir / advindre |
| va advenir / advindre |
| vam (vàrem) advenir / advindre |
| vau (vàreu) advenir / advindre |
| van (varen) advenir / advindre |
Passat anterior
| haguí advingut, haguí advengut (bal.) |
| hagueres advingut, hagueres advengut (bal.) |
| hagué advingut, hagué advengut (bal.) |
| haguérem advingut, haguérem advengut (bal.) |
| haguéreu advingut, haguéreu advengut (bal.) |
| hagueren advingut, hagueren advengut (bal.) |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver advingut, vaig haver advengut (bal.) |
| vas haver advingut, vas haver advengut (bal.) |
| va haver advingut, va haver advengut (bal.) |
| vam haver advingut, vam haver advengut (bal.) |
| vau haver advingut, vau haver advengut (bal.) |
| van haver advingut, van haver advengut (bal.) |
Futur
| advindré, advendré (bal.) |
| advindràs, advendràs (bal.) |
| advindrà, advendrà (bal.) |
| advindrem, advendrem (bal.) |
| advindreu, advendreu (bal.) |
| advindran, advendran (bal.) |
Futur perfet
| hauré advingut, hauré advengut (bal.) |
| hauràs advingut, hauràs advengut (bal.) |
| haurà advingut, haurà advengut (bal.) |
| haurem advingut, haurem advengut (bal.) |
| haureu advingut, haureu advengut (bal.) |
| hauran advingut, hauran advengut (bal.) |
Condicional
| advindria, advendria (bal.) |
| advindries, advendries (bal.) |
| advindria, advendria (bal.) |
| advindríem, advendríem (bal.) |
| advindríeu, advendríeu (bal.) |
| advindrien, advendrien (bal.) |
Condicional perfet
| hauria (haguera) advingut, hauria (haguera) advengut (bal.) |
| hauries (hagueres) advingut, hauries (hagueres) advengut (bal.) |
| hauria (haguera) advingut, hauria (haguera) advengut (bal.) |
| hauríem (haguérem) advingut, hauríem (haguérem) advengut (bal.) |
| hauríeu (haguéreu) advingut, hauríeu (haguéreu) advengut (bal.) |
| haurien (hagueren) advingut, haurien (hagueren) advengut (bal.) |
Mode subjuntiu
Present
| advingui, advinga (val.), advengui (bal.) |
| advinguis, advingues (val.), advenguis (bal.) |
| advingui, advinga (val.), advengui (bal.) |
| advinguem, advenguem (bal.) |
| advingueu, advengueu (bal.) |
| advinguin, advinguen (val.), advenguin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) advingut, hagi (haja) advengut (bal.) |
| hagis (hages) advingut, hagis (hages) advengut (bal.) |
| hagi (haja) advingut, hagi (haja) advengut (bal.) |
| hàgim (hàgem) advingut, hàgim (hàgem) advengut (bal.) |
| hàgiu (hàgeu) advingut, hàgiu (hàgeu) advengut (bal.) |
| hagin (hagen) advingut, hagin (hagen) advengut (bal.) |
Imperfet
| advingués, advinguera (val.), advengués (bal.) |
| advinguessis, advingueres (val.), advinguesses, advenguessis (bal.) |
| advingués, advinguera (val.), advengués (bal.) |
| advinguéssim, advinguérem (val.), advinguéssem, advenguéssim (bal.) |
| advinguéssiu, advinguéreu (val.), advinguésseu, advenguéssiu (bal.) |
| advinguessin, advingueren (val.), advinguessen, advenguessin (bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) advingut, hagués (haguera) advengut (bal.) |
| haguessis (hagueres) advingut, haguessis (hagueres) advengut (bal.) |
| hagués (haguera) advingut, hagués (haguera) advengut (bal.) |
| haguéssim (haguérem) advingut, haguéssim (haguérem) advengut (bal.) |
| haguéssiu (haguéreu) advingut, haguéssiu (haguéreu) advengut (bal.) |
| haguessin (hagueren) advingut, haguessin (hagueren) advengut (bal.) |
Mode imperatiu
Present
| advén |
| advingui, advinga (val.), advengui (bal.) |
| advinguem, advenguem (bal.) |
| adveniu |
| advinguin, advinguen (val.), advenguin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | advenir / advindre |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver advingut, haver advengut (bal.) |
| Gerundi | advenint |
| Gerundi compost | havent advingut, havent advengut (bal.) |
| Participi | advingut, advengut (bal.) , advinguda, advenguda (bal.) , advinguts, advenguts (bal.) , advingudes, advengudes (bal.) |
Definició
- Venir, succeir de forma inesperada.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017