vèncer
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| venço (cent.), venç (val., bal.) |
| vences |
| venç |
| vencem |
| venceu |
| vencen |
Perfet
| he vençut |
| has vençut |
| ha vençut |
| hem vençut |
| heu vençut |
| han vençut |
Imperfet
| vencia |
| vencies |
| vencia |
| vencíem |
| vencíeu |
| vencien |
Plusquamperfet
| havia vençut |
| havies vençut |
| havia vençut |
| havíem vençut |
| havíeu vençut |
| havien vençut |
Passat simple
| vencí |
| venceres |
| vencé |
| vencérem |
| vencéreu |
| venceren |
Passat perifràstic
| vaig vèncer / véncer |
| vas (vares) vèncer / véncer |
| va vèncer / véncer |
| vam (vàrem) vèncer / véncer |
| vau (vàreu) vèncer / véncer |
| van (varen) vèncer / véncer |
Passat anterior
| haguí vençut |
| hagueres vençut |
| hagué vençut |
| haguérem vençut |
| haguéreu vençut |
| hagueren vençut |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver vençut |
| vas haver vençut |
| va haver vençut |
| vam haver vençut |
| vau haver vençut |
| van haver vençut |
Futur
| venceré |
| venceràs |
| vencerà |
| vencerem |
| vencereu |
| venceran |
Futur perfet
| hauré vençut |
| hauràs vençut |
| haurà vençut |
| haurem vençut |
| haureu vençut |
| hauran vençut |
Condicional
| venceria |
| venceries |
| venceria |
| venceríem |
| venceríeu |
| vencerien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) vençut |
| hauries (hagueres) vençut |
| hauria (haguera) vençut |
| hauríem (haguérem) vençut |
| hauríeu (haguéreu) vençut |
| haurien (hagueren) vençut |
Mode subjuntiu
Present
| venci, vença (val.) |
| vencis, vences (val.) |
| venci, vença (val.) |
| vencem |
| venceu |
| vencin, vencen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) vençut |
| hagis (hages) vençut |
| hagi (haja) vençut |
| hàgim (hàgem) vençut |
| hàgiu (hàgeu) vençut |
| hagin (hagen) vençut |
Imperfet
| vencés, vencera (val.) |
| vencessis, venceres (val.), vencesses |
| vencés, vencera (val.) |
| vencéssim, vencérem (val.), vencéssem |
| vencéssiu, vencéreu (val.), vencésseu |
| vencessin, venceren (val.), vencessen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) vençut |
| haguessis (hagueres) vençut |
| hagués (haguera) vençut |
| haguéssim (haguérem) vençut |
| haguéssiu (haguéreu) vençut |
| haguessin (hagueren) vençut |
Mode imperatiu
Present
| venç |
| venci, vença (val.) |
| vencem |
| venceu |
| vencin, vencen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | vèncer / véncer |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver vençut |
| Gerundi | vencent |
| Gerundi compost | havent vençut |
| Participi | vençut , vençuda , vençuts , vençudes |
Definició
- Imposar-se en una disputa.
- Guanyar en una batalla, una competició, un joc.
- Ser superior en una comparació.
- Un venciment, esdevenir-se.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017