vinclar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| vinclo (cent.), vincle (val.), vincl (bal.) |
| vincles |
| vincla |
| vinclem, vinclam (bal.) |
| vincleu, vinclau (bal.) |
| vinclen |
Perfet
| he vinclat |
| has vinclat |
| ha vinclat |
| hem vinclat |
| heu vinclat |
| han vinclat |
Imperfet
| vinclava |
| vinclaves |
| vinclava |
| vinclàvem |
| vinclàveu |
| vinclaven |
Plusquamperfet
| havia vinclat |
| havies vinclat |
| havia vinclat |
| havíem vinclat |
| havíeu vinclat |
| havien vinclat |
Passat simple
| vinclí |
| vinclares |
| vinclà |
| vinclàrem |
| vinclàreu |
| vinclaren |
Passat perifràstic
| vaig vinclar |
| vas (vares) vinclar |
| va vinclar |
| vam (vàrem) vinclar |
| vau (vàreu) vinclar |
| van (varen) vinclar |
Passat anterior
| haguí vinclat |
| hagueres vinclat |
| hagué vinclat |
| haguérem vinclat |
| haguéreu vinclat |
| hagueren vinclat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver vinclat |
| vas haver vinclat |
| va haver vinclat |
| vam haver vinclat |
| vau haver vinclat |
| van haver vinclat |
Futur
| vinclaré |
| vinclaràs |
| vinclarà |
| vinclarem |
| vinclareu |
| vinclaran |
Futur perfet
| hauré vinclat |
| hauràs vinclat |
| haurà vinclat |
| haurem vinclat |
| haureu vinclat |
| hauran vinclat |
Condicional
| vinclaria |
| vinclaries |
| vinclaria |
| vinclaríem |
| vinclaríeu |
| vinclarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) vinclat |
| hauries (hagueres) vinclat |
| hauria (haguera) vinclat |
| hauríem (haguérem) vinclat |
| hauríeu (haguéreu) vinclat |
| haurien (hagueren) vinclat |
Mode subjuntiu
Present
| vincli, vincle (val.) |
| vinclis, vincles (val.) |
| vincli, vincle (val.) |
| vinclem |
| vincleu |
| vinclin, vinclen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) vinclat |
| hagis (hages) vinclat |
| hagi (haja) vinclat |
| hàgim (hàgem) vinclat |
| hàgiu (hàgeu) vinclat |
| hagin (hagen) vinclat |
Imperfet
| vinclés, vinclara (val.), vinclàs (val., bal.) |
| vinclessis, vinclares (val.), vinclassis (bal.), vinclesses, vinclasses (val., bal.) |
| vinclés, vinclara (val.), vinclàs (val., bal.) |
| vincléssim, vinclàrem (val.), vinclàssim (bal.), vincléssem, vinclàssem (val., bal.) |
| vincléssiu, vinclàreu (val.), vinclàssiu (bal.), vinclésseu, vinclàsseu (val., bal.) |
| vinclessin, vinclaren (val.), vinclassin (bal.), vinclessen, vinclassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) vinclat |
| haguessis (hagueres) vinclat |
| hagués (haguera) vinclat |
| haguéssim (haguérem) vinclat |
| haguéssiu (haguéreu) vinclat |
| haguessin (hagueren) vinclat |
Mode imperatiu
Present
| vincla |
| vincli, vincle (val.) |
| vinclem |
| vincleu, vinclau (bal.) |
| vinclin, vinclen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | vinclar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver vinclat |
| Gerundi | vinclant |
| Gerundi compost | havent vinclat |
| Participi | vinclat , vinclada , vinclats , vinclades |
Definició
- Encorbar sense esforç una cosa flexible.
- vincular
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017