venjar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| venjo (cent.), venge (val.), venj (bal.) |
| venges |
| venja |
| vengem, venjam (bal.) |
| vengeu, venjau (bal.) |
| vengen |
Perfet
| he venjat |
| has venjat |
| ha venjat |
| hem venjat |
| heu venjat |
| han venjat |
Imperfet
| venjava |
| venjaves |
| venjava |
| venjàvem |
| venjàveu |
| venjaven |
Plusquamperfet
| havia venjat |
| havies venjat |
| havia venjat |
| havíem venjat |
| havíeu venjat |
| havien venjat |
Passat simple
| vengí |
| venjares |
| venjà |
| venjàrem |
| venjàreu |
| venjaren |
Passat perifràstic
| vaig venjar |
| vas (vares) venjar |
| va venjar |
| vam (vàrem) venjar |
| vau (vàreu) venjar |
| van (varen) venjar |
Passat anterior
| haguí venjat |
| hagueres venjat |
| hagué venjat |
| haguérem venjat |
| haguéreu venjat |
| hagueren venjat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver venjat |
| vas haver venjat |
| va haver venjat |
| vam haver venjat |
| vau haver venjat |
| van haver venjat |
Futur
| venjaré |
| venjaràs |
| venjarà |
| venjarem |
| venjareu |
| venjaran |
Futur perfet
| hauré venjat |
| hauràs venjat |
| haurà venjat |
| haurem venjat |
| haureu venjat |
| hauran venjat |
Condicional
| venjaria |
| venjaries |
| venjaria |
| venjaríem |
| venjaríeu |
| venjarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) venjat |
| hauries (hagueres) venjat |
| hauria (haguera) venjat |
| hauríem (haguérem) venjat |
| hauríeu (haguéreu) venjat |
| haurien (hagueren) venjat |
Mode subjuntiu
Present
| vengi, venge (val.) |
| vengis, venges (val.) |
| vengi, venge (val.) |
| vengem |
| vengeu |
| vengin, vengen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) venjat |
| hagis (hages) venjat |
| hagi (haja) venjat |
| hàgim (hàgem) venjat |
| hàgiu (hàgeu) venjat |
| hagin (hagen) venjat |
Imperfet
| vengés, venjara (val.), venjàs (val., bal.) |
| vengessis, venjares (val.), venjassis (bal.), vengesses, venjasses (val., bal.) |
| vengés, venjara (val.), venjàs (val., bal.) |
| vengéssim, venjàrem (val.), venjàssim (bal.), vengéssem, venjàssem (val., bal.) |
| vengéssiu, venjàreu (val.), venjàssiu (bal.), vengésseu, venjàsseu (val., bal.) |
| vengessin, venjaren (val.), venjassin (bal.), vengessen, venjassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) venjat |
| haguessis (hagueres) venjat |
| hagués (haguera) venjat |
| haguéssim (haguérem) venjat |
| haguéssiu (haguéreu) venjat |
| haguessin (hagueren) venjat |
Mode imperatiu
Present
| venja |
| vengi, venge (val.) |
| vengem |
| vengeu, venjau (bal.) |
| vengin, vengen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | venjar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver venjat |
| Gerundi | venjant |
| Gerundi compost | havent venjat |
| Participi | venjat , venjada , venjats , venjades |
Definició
- Prendre venjança o satisfacció del greuge rebut.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017