vantar-se
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| vanto (cent.), vante (val.), vant (bal.) |
| vantes |
| vanta |
| vantem, vantam (bal.) |
| vanteu, vantau (bal.) |
| vanten |
Perfet
| he vantat |
| has vantat |
| ha vantat |
| hem vantat |
| heu vantat |
| han vantat |
Imperfet
| vantava |
| vantaves |
| vantava |
| vantàvem |
| vantàveu |
| vantaven |
Plusquamperfet
| havia vantat |
| havies vantat |
| havia vantat |
| havíem vantat |
| havíeu vantat |
| havien vantat |
Passat simple
| vantí |
| vantares |
| vantà |
| vantàrem |
| vantàreu |
| vantaren |
Passat perifràstic
| vaig vantar |
| vas (vares) vantar |
| va vantar |
| vam (vàrem) vantar |
| vau (vàreu) vantar |
| van (varen) vantar |
Passat anterior
| haguí vantat |
| hagueres vantat |
| hagué vantat |
| haguérem vantat |
| haguéreu vantat |
| hagueren vantat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver vantat |
| vas haver vantat |
| va haver vantat |
| vam haver vantat |
| vau haver vantat |
| van haver vantat |
Futur
| vantaré |
| vantaràs |
| vantarà |
| vantarem |
| vantareu |
| vantaran |
Futur perfet
| hauré vantat |
| hauràs vantat |
| haurà vantat |
| haurem vantat |
| haureu vantat |
| hauran vantat |
Condicional
| vantaria |
| vantaries |
| vantaria |
| vantaríem |
| vantaríeu |
| vantarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) vantat |
| hauries (hagueres) vantat |
| hauria (haguera) vantat |
| hauríem (haguérem) vantat |
| hauríeu (haguéreu) vantat |
| haurien (hagueren) vantat |
Mode subjuntiu
Present
| vanti, vante (val.) |
| vantis, vantes (val.) |
| vanti, vante (val.) |
| vantem |
| vanteu |
| vantin, vanten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) vantat |
| hagis (hages) vantat |
| hagi (haja) vantat |
| hàgim (hàgem) vantat |
| hàgiu (hàgeu) vantat |
| hagin (hagen) vantat |
Imperfet
| vantés, vantara (val.), vantàs (val., bal.) |
| vantessis, vantares (val.), vantassis (bal.), vantesses, vantasses (val., bal.) |
| vantés, vantara (val.), vantàs (val., bal.) |
| vantéssim, vantàrem (val.), vantàssim (bal.), vantéssem, vantàssem (val., bal.) |
| vantéssiu, vantàreu (val.), vantàssiu (bal.), vantésseu, vantàsseu (val., bal.) |
| vantessin, vantaren (val.), vantassin (bal.), vantessen, vantassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) vantat |
| haguessis (hagueres) vantat |
| hagués (haguera) vantat |
| haguéssim (haguérem) vantat |
| haguéssiu (haguéreu) vantat |
| haguessin (hagueren) vantat |
Mode imperatiu
Present
| vanta |
| vanti, vante (val.) |
| vantem |
| vanteu, vantau (bal.) |
| vantin, vanten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | vantar-se |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver vantat |
| Gerundi | vantant |
| Gerundi compost | havent vantat |
| Participi | vantat , vantada , vantats , vantades |
Definició
- vanar-se
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017