valer
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| valc |
| vals |
| val |
| valem |
| valeu |
| valen |
Perfet
| he valgut |
| has valgut |
| ha valgut |
| hem valgut |
| heu valgut |
| han valgut |
Imperfet
| valia |
| valies |
| valia |
| valíem |
| valíeu |
| valien |
Plusquamperfet
| havia valgut |
| havies valgut |
| havia valgut |
| havíem valgut |
| havíeu valgut |
| havien valgut |
Passat simple
| valguí |
| valgueres |
| valgué |
| valguérem |
| valguéreu |
| valgueren |
Passat perifràstic
| vaig valdre / valer |
| vas (vares) valdre / valer |
| va valdre / valer |
| vam (vàrem) valdre / valer |
| vau (vàreu) valdre / valer |
| van (varen) valdre / valer |
Passat anterior
| haguí valgut |
| hagueres valgut |
| hagué valgut |
| haguérem valgut |
| haguéreu valgut |
| hagueren valgut |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver valgut |
| vas haver valgut |
| va haver valgut |
| vam haver valgut |
| vau haver valgut |
| van haver valgut |
Futur
| valdré |
| valdràs |
| valdrà |
| valdrem |
| valdreu |
| valdran |
Futur perfet
| hauré valgut |
| hauràs valgut |
| haurà valgut |
| haurem valgut |
| haureu valgut |
| hauran valgut |
Condicional
| valdria |
| valdries |
| valdria |
| valdríem |
| valdríeu |
| valdrien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) valgut |
| hauries (hagueres) valgut |
| hauria (haguera) valgut |
| hauríem (haguérem) valgut |
| hauríeu (haguéreu) valgut |
| haurien (hagueren) valgut |
Mode subjuntiu
Present
| valgui, valga (val.) |
| valguis, valgues (val.) |
| valgui, valga (val.) |
| valguem |
| valgueu |
| valguin, valguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) valgut |
| hagis (hages) valgut |
| hagi (haja) valgut |
| hàgim (hàgem) valgut |
| hàgiu (hàgeu) valgut |
| hagin (hagen) valgut |
Imperfet
| valgués, valguera (val.) |
| valguessis, valgueres (val.), valguesses |
| valgués, valguera (val.) |
| valguéssim, valguérem (val.), valguéssem |
| valguéssiu, valguéreu (val.), valguésseu |
| valguessin, valgueren (val.), valguessen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) valgut |
| haguessis (hagueres) valgut |
| hagués (haguera) valgut |
| haguéssim (haguérem) valgut |
| haguéssiu (haguéreu) valgut |
| haguessin (hagueren) valgut |
Mode imperatiu
Present
| val |
| valgui, valga (val.) |
| valguem |
| valeu |
| valguin, valguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | valdre / valer |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver valgut |
| Gerundi | valent |
| Gerundi compost | havent valgut |
| Participi | valgut , valguda , valguts , valgudes |
Definició
- Atorgar valor o preu a alguna cosa.
- Tenir en compte la utilitat o aspectes positius d'una cosa o d'una persona.
- Ser capaç de fer coses sense l'ajut de ningú, generalment en referència a les activitats bàsiques per sobreviure: alimentar-se, vestir-se, etc.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017