troncar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| tronco (cent.), tronque (val.), tronc (bal.) |
| tronques |
| tronca |
| tronquem, troncam (bal.) |
| tronqueu, troncau (bal.) |
| tronquen |
Perfet
| he troncat |
| has troncat |
| ha troncat |
| hem troncat |
| heu troncat |
| han troncat |
Imperfet
| troncava |
| troncaves |
| troncava |
| troncàvem |
| troncàveu |
| troncaven |
Plusquamperfet
| havia troncat |
| havies troncat |
| havia troncat |
| havíem troncat |
| havíeu troncat |
| havien troncat |
Passat simple
| tronquí |
| troncares |
| troncà |
| troncàrem |
| troncàreu |
| troncaren |
Passat perifràstic
| vaig troncar |
| vas (vares) troncar |
| va troncar |
| vam (vàrem) troncar |
| vau (vàreu) troncar |
| van (varen) troncar |
Passat anterior
| haguí troncat |
| hagueres troncat |
| hagué troncat |
| haguérem troncat |
| haguéreu troncat |
| hagueren troncat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver troncat |
| vas haver troncat |
| va haver troncat |
| vam haver troncat |
| vau haver troncat |
| van haver troncat |
Futur
| troncaré |
| troncaràs |
| troncarà |
| troncarem |
| troncareu |
| troncaran |
Futur perfet
| hauré troncat |
| hauràs troncat |
| haurà troncat |
| haurem troncat |
| haureu troncat |
| hauran troncat |
Condicional
| troncaria |
| troncaries |
| troncaria |
| troncaríem |
| troncaríeu |
| troncarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) troncat |
| hauries (hagueres) troncat |
| hauria (haguera) troncat |
| hauríem (haguérem) troncat |
| hauríeu (haguéreu) troncat |
| haurien (hagueren) troncat |
Mode subjuntiu
Present
| tronqui, tronque (val.) |
| tronquis, tronques (val.) |
| tronqui, tronque (val.) |
| tronquem |
| tronqueu |
| tronquin, tronquen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) troncat |
| hagis (hages) troncat |
| hagi (haja) troncat |
| hàgim (hàgem) troncat |
| hàgiu (hàgeu) troncat |
| hagin (hagen) troncat |
Imperfet
| tronqués, troncara (val.), troncàs (val., bal.) |
| tronquessis, troncares (val.), troncassis (bal.), tronquesses, troncasses (val., bal.) |
| tronqués, troncara (val.), troncàs (val., bal.) |
| tronquéssim, troncàrem (val.), troncàssim (bal.), tronquéssem, troncàssem (val., bal.) |
| tronquéssiu, troncàreu (val.), troncàssiu (bal.), tronquésseu, troncàsseu (val., bal.) |
| tronquessin, troncaren (val.), troncassin (bal.), tronquessen, troncassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) troncat |
| haguessis (hagueres) troncat |
| hagués (haguera) troncat |
| haguéssim (haguérem) troncat |
| haguéssiu (haguéreu) troncat |
| haguessin (hagueren) troncat |
Mode imperatiu
Present
| tronca |
| tronqui, tronque (val.) |
| tronquem |
| tronqueu, troncau (bal.) |
| tronquin, tronquen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | troncar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver troncat |
| Gerundi | troncant |
| Gerundi compost | havent troncat |
| Participi | troncat , troncada , troncats , troncades |
Definició
- Tallar el tronc d’un arbre.
Forma alternativa a truncar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017