triomfar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| triomfo (cent.), triomfe (val.), triomf (bal.) |
| triomfes |
| triomfa |
| triomfem, triomfam (bal.) |
| triomfeu, triomfau (bal.) |
| triomfen |
Perfet
| he triomfat |
| has triomfat |
| ha triomfat |
| hem triomfat |
| heu triomfat |
| han triomfat |
Imperfet
| triomfava |
| triomfaves |
| triomfava |
| triomfàvem |
| triomfàveu |
| triomfaven |
Plusquamperfet
| havia triomfat |
| havies triomfat |
| havia triomfat |
| havíem triomfat |
| havíeu triomfat |
| havien triomfat |
Passat simple
| triomfí |
| triomfares |
| triomfà |
| triomfàrem |
| triomfàreu |
| triomfaren |
Passat perifràstic
| vaig triomfar |
| vas (vares) triomfar |
| va triomfar |
| vam (vàrem) triomfar |
| vau (vàreu) triomfar |
| van (varen) triomfar |
Passat anterior
| haguí triomfat |
| hagueres triomfat |
| hagué triomfat |
| haguérem triomfat |
| haguéreu triomfat |
| hagueren triomfat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver triomfat |
| vas haver triomfat |
| va haver triomfat |
| vam haver triomfat |
| vau haver triomfat |
| van haver triomfat |
Futur
| triomfaré |
| triomfaràs |
| triomfarà |
| triomfarem |
| triomfareu |
| triomfaran |
Futur perfet
| hauré triomfat |
| hauràs triomfat |
| haurà triomfat |
| haurem triomfat |
| haureu triomfat |
| hauran triomfat |
Condicional
| triomfaria |
| triomfaries |
| triomfaria |
| triomfaríem |
| triomfaríeu |
| triomfarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) triomfat |
| hauries (hagueres) triomfat |
| hauria (haguera) triomfat |
| hauríem (haguérem) triomfat |
| hauríeu (haguéreu) triomfat |
| haurien (hagueren) triomfat |
Mode subjuntiu
Present
| triomfi, triomfe (val.) |
| triomfis, triomfes (val.) |
| triomfi, triomfe (val.) |
| triomfem |
| triomfeu |
| triomfin, triomfen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) triomfat |
| hagis (hages) triomfat |
| hagi (haja) triomfat |
| hàgim (hàgem) triomfat |
| hàgiu (hàgeu) triomfat |
| hagin (hagen) triomfat |
Imperfet
| triomfés, triomfara (val.), triomfàs (val., bal.) |
| triomfessis, triomfares (val.), triomfassis (bal.), triomfesses, triomfasses (val., bal.) |
| triomfés, triomfara (val.), triomfàs (val., bal.) |
| triomféssim, triomfàrem (val.), triomfàssim (bal.), triomféssem, triomfàssem (val., bal.) |
| triomféssiu, triomfàreu (val.), triomfàssiu (bal.), triomfésseu, triomfàsseu (val., bal.) |
| triomfessin, triomfaren (val.), triomfassin (bal.), triomfessen, triomfassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) triomfat |
| haguessis (hagueres) triomfat |
| hagués (haguera) triomfat |
| haguéssim (haguérem) triomfat |
| haguéssiu (haguéreu) triomfat |
| haguessin (hagueren) triomfat |
Mode imperatiu
Present
| triomfa |
| triomfi, triomfe (val.) |
| triomfem |
| triomfeu, triomfau (bal.) |
| triomfin, triomfen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | triomfar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver triomfat |
| Gerundi | triomfant |
| Gerundi compost | havent triomfat |
| Participi | triomfat , triomfada , triomfats , triomfades |
Definició
- Obtenir una victòria.
- Tenir èxit, reeixir.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017