trincar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| trinco (cent.), trinque (val.), trinc (bal.) |
| trinques |
| trinca |
| trinquem, trincam (bal.) |
| trinqueu, trincau (bal.) |
| trinquen |
Perfet
| he trincat |
| has trincat |
| ha trincat |
| hem trincat |
| heu trincat |
| han trincat |
Imperfet
| trincava |
| trincaves |
| trincava |
| trincàvem |
| trincàveu |
| trincaven |
Plusquamperfet
| havia trincat |
| havies trincat |
| havia trincat |
| havíem trincat |
| havíeu trincat |
| havien trincat |
Passat simple
| trinquí |
| trincares |
| trincà |
| trincàrem |
| trincàreu |
| trincaren |
Passat perifràstic
| vaig trincar |
| vas (vares) trincar |
| va trincar |
| vam (vàrem) trincar |
| vau (vàreu) trincar |
| van (varen) trincar |
Passat anterior
| haguí trincat |
| hagueres trincat |
| hagué trincat |
| haguérem trincat |
| haguéreu trincat |
| hagueren trincat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver trincat |
| vas haver trincat |
| va haver trincat |
| vam haver trincat |
| vau haver trincat |
| van haver trincat |
Futur
| trincaré |
| trincaràs |
| trincarà |
| trincarem |
| trincareu |
| trincaran |
Futur perfet
| hauré trincat |
| hauràs trincat |
| haurà trincat |
| haurem trincat |
| haureu trincat |
| hauran trincat |
Condicional
| trincaria |
| trincaries |
| trincaria |
| trincaríem |
| trincaríeu |
| trincarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) trincat |
| hauries (hagueres) trincat |
| hauria (haguera) trincat |
| hauríem (haguérem) trincat |
| hauríeu (haguéreu) trincat |
| haurien (hagueren) trincat |
Mode subjuntiu
Present
| trinqui, trinque (val.) |
| trinquis, trinques (val.) |
| trinqui, trinque (val.) |
| trinquem |
| trinqueu |
| trinquin, trinquen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) trincat |
| hagis (hages) trincat |
| hagi (haja) trincat |
| hàgim (hàgem) trincat |
| hàgiu (hàgeu) trincat |
| hagin (hagen) trincat |
Imperfet
| trinqués, trincara (val.), trincàs (val., bal.) |
| trinquessis, trincares (val.), trincassis (bal.), trinquesses, trincasses (val., bal.) |
| trinqués, trincara (val.), trincàs (val., bal.) |
| trinquéssim, trincàrem (val.), trincàssim (bal.), trinquéssem, trincàssem (val., bal.) |
| trinquéssiu, trincàreu (val.), trincàssiu (bal.), trinquésseu, trincàsseu (val., bal.) |
| trinquessin, trincaren (val.), trincassin (bal.), trinquessen, trincassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) trincat |
| haguessis (hagueres) trincat |
| hagués (haguera) trincat |
| haguéssim (haguérem) trincat |
| haguéssiu (haguéreu) trincat |
| haguessin (hagueren) trincat |
Mode imperatiu
Present
| trinca |
| trinqui, trinque (val.) |
| trinquem |
| trinqueu, trincau (bal.) |
| trinquin, trinquen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | trincar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver trincat |
| Gerundi | trincant |
| Gerundi compost | havent trincat |
| Participi | trincat , trincada , trincats , trincades |
Definició
- En nàutica, fermar amb trinques o altres lligams.
- En una celebració, fer, els assistents, que els seus gots topin lleugerament.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017