trifurcar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| trifurco (cent.), trifurque (val.), trifurc (bal.) |
| trifurques |
| trifurca |
| trifurquem, trifurcam (bal.) |
| trifurqueu, trifurcau (bal.) |
| trifurquen |
Perfet
| he trifurcat |
| has trifurcat |
| ha trifurcat |
| hem trifurcat |
| heu trifurcat |
| han trifurcat |
Imperfet
| trifurcava |
| trifurcaves |
| trifurcava |
| trifurcàvem |
| trifurcàveu |
| trifurcaven |
Plusquamperfet
| havia trifurcat |
| havies trifurcat |
| havia trifurcat |
| havíem trifurcat |
| havíeu trifurcat |
| havien trifurcat |
Passat simple
| trifurquí |
| trifurcares |
| trifurcà |
| trifurcàrem |
| trifurcàreu |
| trifurcaren |
Passat perifràstic
| vaig trifurcar |
| vas (vares) trifurcar |
| va trifurcar |
| vam (vàrem) trifurcar |
| vau (vàreu) trifurcar |
| van (varen) trifurcar |
Passat anterior
| haguí trifurcat |
| hagueres trifurcat |
| hagué trifurcat |
| haguérem trifurcat |
| haguéreu trifurcat |
| hagueren trifurcat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver trifurcat |
| vas haver trifurcat |
| va haver trifurcat |
| vam haver trifurcat |
| vau haver trifurcat |
| van haver trifurcat |
Futur
| trifurcaré |
| trifurcaràs |
| trifurcarà |
| trifurcarem |
| trifurcareu |
| trifurcaran |
Futur perfet
| hauré trifurcat |
| hauràs trifurcat |
| haurà trifurcat |
| haurem trifurcat |
| haureu trifurcat |
| hauran trifurcat |
Condicional
| trifurcaria |
| trifurcaries |
| trifurcaria |
| trifurcaríem |
| trifurcaríeu |
| trifurcarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) trifurcat |
| hauries (hagueres) trifurcat |
| hauria (haguera) trifurcat |
| hauríem (haguérem) trifurcat |
| hauríeu (haguéreu) trifurcat |
| haurien (hagueren) trifurcat |
Mode subjuntiu
Present
| trifurqui, trifurque (val.) |
| trifurquis, trifurques (val.) |
| trifurqui, trifurque (val.) |
| trifurquem |
| trifurqueu |
| trifurquin, trifurquen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) trifurcat |
| hagis (hages) trifurcat |
| hagi (haja) trifurcat |
| hàgim (hàgem) trifurcat |
| hàgiu (hàgeu) trifurcat |
| hagin (hagen) trifurcat |
Imperfet
| trifurqués, trifurcara (val.), trifurcàs (val., bal.) |
| trifurquessis, trifurcares (val.), trifurcassis (bal.), trifurquesses, trifurcasses (val., bal.) |
| trifurqués, trifurcara (val.), trifurcàs (val., bal.) |
| trifurquéssim, trifurcàrem (val.), trifurcàssim (bal.), trifurquéssem, trifurcàssem (val., bal.) |
| trifurquéssiu, trifurcàreu (val.), trifurcàssiu (bal.), trifurquésseu, trifurcàsseu (val., bal.) |
| trifurquessin, trifurcaren (val.), trifurcassin (bal.), trifurquessen, trifurcassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) trifurcat |
| haguessis (hagueres) trifurcat |
| hagués (haguera) trifurcat |
| haguéssim (haguérem) trifurcat |
| haguéssiu (haguéreu) trifurcat |
| haguessin (hagueren) trifurcat |
Mode imperatiu
Present
| trifurca |
| trifurqui, trifurque (val.) |
| trifurquem |
| trifurqueu, trifurcau (bal.) |
| trifurquin, trifurquen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | trifurcar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver trifurcat |
| Gerundi | trifurcant |
| Gerundi compost | havent trifurcat |
| Participi | trifurcat , trifurcada , trifurcats , trifurcades |
Definició
- Dividir en tres branques.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017