transmutar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| transmuto (cent.), transmute (val.), transmut (bal.) |
| transmutes |
| transmuta |
| transmutem, transmutam (bal.) |
| transmuteu, transmutau (bal.) |
| transmuten |
Perfet
| he transmutat |
| has transmutat |
| ha transmutat |
| hem transmutat |
| heu transmutat |
| han transmutat |
Imperfet
| transmutava |
| transmutaves |
| transmutava |
| transmutàvem |
| transmutàveu |
| transmutaven |
Plusquamperfet
| havia transmutat |
| havies transmutat |
| havia transmutat |
| havíem transmutat |
| havíeu transmutat |
| havien transmutat |
Passat simple
| transmutí |
| transmutares |
| transmutà |
| transmutàrem |
| transmutàreu |
| transmutaren |
Passat perifràstic
| vaig transmutar |
| vas (vares) transmutar |
| va transmutar |
| vam (vàrem) transmutar |
| vau (vàreu) transmutar |
| van (varen) transmutar |
Passat anterior
| haguí transmutat |
| hagueres transmutat |
| hagué transmutat |
| haguérem transmutat |
| haguéreu transmutat |
| hagueren transmutat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver transmutat |
| vas haver transmutat |
| va haver transmutat |
| vam haver transmutat |
| vau haver transmutat |
| van haver transmutat |
Futur
| transmutaré |
| transmutaràs |
| transmutarà |
| transmutarem |
| transmutareu |
| transmutaran |
Futur perfet
| hauré transmutat |
| hauràs transmutat |
| haurà transmutat |
| haurem transmutat |
| haureu transmutat |
| hauran transmutat |
Condicional
| transmutaria |
| transmutaries |
| transmutaria |
| transmutaríem |
| transmutaríeu |
| transmutarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) transmutat |
| hauries (hagueres) transmutat |
| hauria (haguera) transmutat |
| hauríem (haguérem) transmutat |
| hauríeu (haguéreu) transmutat |
| haurien (hagueren) transmutat |
Mode subjuntiu
Present
| transmuti, transmute (val.) |
| transmutis, transmutes (val.) |
| transmuti, transmute (val.) |
| transmutem |
| transmuteu |
| transmutin, transmuten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) transmutat |
| hagis (hages) transmutat |
| hagi (haja) transmutat |
| hàgim (hàgem) transmutat |
| hàgiu (hàgeu) transmutat |
| hagin (hagen) transmutat |
Imperfet
| transmutés, transmutara (val.), transmutàs (val., bal.) |
| transmutessis, transmutares (val.), transmutassis (bal.), transmutesses, transmutasses (val., bal.) |
| transmutés, transmutara (val.), transmutàs (val., bal.) |
| transmutéssim, transmutàrem (val.), transmutàssim (bal.), transmutéssem, transmutàssem (val., bal.) |
| transmutéssiu, transmutàreu (val.), transmutàssiu (bal.), transmutésseu, transmutàsseu (val., bal.) |
| transmutessin, transmutaren (val.), transmutassin (bal.), transmutessen, transmutassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) transmutat |
| haguessis (hagueres) transmutat |
| hagués (haguera) transmutat |
| haguéssim (haguérem) transmutat |
| haguéssiu (haguéreu) transmutat |
| haguessin (hagueren) transmutat |
Mode imperatiu
Present
| transmuta |
| transmuti, transmute (val.) |
| transmutem |
| transmuteu, transmutau (bal.) |
| transmutin, transmuten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | transmutar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver transmutat |
| Gerundi | transmutant |
| Gerundi compost | havent transmutat |
| Participi | transmutat , transmutada , transmutats , transmutades |
Definició
- Fer que part o totes les propietats d'una substància passin a una altra substància.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017