transigir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| transigeixo (cent.), transigesc (val., bal.), transigisc (val.) |
| transigeixes, transigixes (val.) |
| transigeix, transigix (val.) |
| transigim |
| transigiu |
| transigeixen, transigixen (val.) |
Perfet
| he transigit |
| has transigit |
| ha transigit |
| hem transigit |
| heu transigit |
| han transigit |
Imperfet
| transigia |
| transigies |
| transigia |
| transigíem |
| transigíeu |
| transigien |
Plusquamperfet
| havia transigit |
| havies transigit |
| havia transigit |
| havíem transigit |
| havíeu transigit |
| havien transigit |
Passat simple
| transigí |
| transigires |
| transigí |
| transigírem |
| transigíreu |
| transigiren |
Passat perifràstic
| vaig transigir |
| vas (vares) transigir |
| va transigir |
| vam (vàrem) transigir |
| vau (vàreu) transigir |
| van (varen) transigir |
Passat anterior
| haguí transigit |
| hagueres transigit |
| hagué transigit |
| haguérem transigit |
| haguéreu transigit |
| hagueren transigit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver transigit |
| vas haver transigit |
| va haver transigit |
| vam haver transigit |
| vau haver transigit |
| van haver transigit |
Futur
| transigiré |
| transigiràs |
| transigirà |
| transigirem |
| transigireu |
| transigiran |
Futur perfet
| hauré transigit |
| hauràs transigit |
| haurà transigit |
| haurem transigit |
| haureu transigit |
| hauran transigit |
Condicional
| transigiria |
| transigiries |
| transigiria |
| transigiríem |
| transigiríeu |
| transigirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) transigit |
| hauries (hagueres) transigit |
| hauria (haguera) transigit |
| hauríem (haguérem) transigit |
| hauríeu (haguéreu) transigit |
| haurien (hagueren) transigit |
Mode subjuntiu
Present
| transigeixi, transigesca / transigisca (val.), transigesqui (bal.) |
| transigeixis, transigesques / transigisques (val.), transigesquis (bal.) |
| transigeixi, transigesca / transigisca (val.), transigesqui (bal.) |
| transigim, transigiguem (bal.) |
| transigiu, transigigueu (bal.) |
| transigeixin, transigesquen / transigisquen (val.), transigesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) transigit |
| hagis (hages) transigit |
| hagi (haja) transigit |
| hàgim (hàgem) transigit |
| hàgiu (hàgeu) transigit |
| hagin (hagen) transigit |
Imperfet
| transigís, transigira (val.) |
| transigissis, transigires (val.), transigisses |
| transigís, transigira (val.) |
| transigíssim, transigírem (val.), transigíssem |
| transigíssiu, transigíreu (val.), transigísseu |
| transigissin, transigiren (val.), transigissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) transigit |
| haguessis (hagueres) transigit |
| hagués (haguera) transigit |
| haguéssim (haguérem) transigit |
| haguéssiu (haguéreu) transigit |
| haguessin (hagueren) transigit |
Mode imperatiu
Present
| transigeix, transigix (val.) |
| transigeixi, transigesca / transigisca (val.), transigesqui (bal.) |
| transigim, transigiguem (bal.) |
| transigiu |
| transigeixin, transigesquen / transigisquen (val.), transigesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | transigir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver transigit |
| Gerundi | transigint |
| Gerundi compost | havent transigit |
| Participi | transigit , transigida , transigits , transigides |
Definició
- Concedir algun punt per arribar a un acord voluntari tot renunciant a una part de les pretensions.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017