tragar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| trago (cent.), trague (val.), trag (bal.) |
| tragues |
| traga |
| traguem, tragam (bal.) |
| tragueu, tragau (bal.) |
| traguen |
Perfet
| he tragat |
| has tragat |
| ha tragat |
| hem tragat |
| heu tragat |
| han tragat |
Imperfet
| tragava |
| tragaves |
| tragava |
| tragàvem |
| tragàveu |
| tragaven |
Plusquamperfet
| havia tragat |
| havies tragat |
| havia tragat |
| havíem tragat |
| havíeu tragat |
| havien tragat |
Passat simple
| traguí |
| tragares |
| tragà |
| tragàrem |
| tragàreu |
| tragaren |
Passat perifràstic
| vaig tragar |
| vas (vares) tragar |
| va tragar |
| vam (vàrem) tragar |
| vau (vàreu) tragar |
| van (varen) tragar |
Passat anterior
| haguí tragat |
| hagueres tragat |
| hagué tragat |
| haguérem tragat |
| haguéreu tragat |
| hagueren tragat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver tragat |
| vas haver tragat |
| va haver tragat |
| vam haver tragat |
| vau haver tragat |
| van haver tragat |
Futur
| tragaré |
| tragaràs |
| tragarà |
| tragarem |
| tragareu |
| tragaran |
Futur perfet
| hauré tragat |
| hauràs tragat |
| haurà tragat |
| haurem tragat |
| haureu tragat |
| hauran tragat |
Condicional
| tragaria |
| tragaries |
| tragaria |
| tragaríem |
| tragaríeu |
| tragarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) tragat |
| hauries (hagueres) tragat |
| hauria (haguera) tragat |
| hauríem (haguérem) tragat |
| hauríeu (haguéreu) tragat |
| haurien (hagueren) tragat |
Mode subjuntiu
Present
| tragui, trague (val.) |
| traguis, tragues (val.) |
| tragui, trague (val.) |
| traguem |
| tragueu |
| traguin, traguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) tragat |
| hagis (hages) tragat |
| hagi (haja) tragat |
| hàgim (hàgem) tragat |
| hàgiu (hàgeu) tragat |
| hagin (hagen) tragat |
Imperfet
| tragués, tragara (val.), tragàs (val., bal.) |
| traguessis, tragares (val.), tragassis (bal.), traguesses, tragasses (val., bal.) |
| tragués, tragara (val.), tragàs (val., bal.) |
| traguéssim, tragàrem (val.), tragàssim (bal.), traguéssem, tragàssem (val., bal.) |
| traguéssiu, tragàreu (val.), tragàssiu (bal.), traguésseu, tragàsseu (val., bal.) |
| traguessin, tragaren (val.), tragassin (bal.), traguessen, tragassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) tragat |
| haguessis (hagueres) tragat |
| hagués (haguera) tragat |
| haguéssim (haguérem) tragat |
| haguéssiu (haguéreu) tragat |
| haguessin (hagueren) tragat |
Mode imperatiu
Present
| traga |
| tragui, trague (val.) |
| traguem |
| tragueu, tragau (bal.) |
| traguin, traguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | tragar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver tragat |
| Gerundi | tragant |
| Gerundi compost | havent tragat |
| Participi | tragat , tragada , tragats , tragades |
Definició
- Engolir.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017