titular
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| titulo (cent.), titule (val.), titul (bal.) |
| titules |
| titula |
| titulem, titulam (bal.) |
| tituleu, titulau (bal.) |
| titulen |
Perfet
| he titulat |
| has titulat |
| ha titulat |
| hem titulat |
| heu titulat |
| han titulat |
Imperfet
| titulava |
| titulaves |
| titulava |
| titulàvem |
| titulàveu |
| titulaven |
Plusquamperfet
| havia titulat |
| havies titulat |
| havia titulat |
| havíem titulat |
| havíeu titulat |
| havien titulat |
Passat simple
| titulí |
| titulares |
| titulà |
| titulàrem |
| titulàreu |
| titularen |
Passat perifràstic
| vaig titular |
| vas (vares) titular |
| va titular |
| vam (vàrem) titular |
| vau (vàreu) titular |
| van (varen) titular |
Passat anterior
| haguí titulat |
| hagueres titulat |
| hagué titulat |
| haguérem titulat |
| haguéreu titulat |
| hagueren titulat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver titulat |
| vas haver titulat |
| va haver titulat |
| vam haver titulat |
| vau haver titulat |
| van haver titulat |
Futur
| titularé |
| titularàs |
| titularà |
| titularem |
| titulareu |
| titularan |
Futur perfet
| hauré titulat |
| hauràs titulat |
| haurà titulat |
| haurem titulat |
| haureu titulat |
| hauran titulat |
Condicional
| titularia |
| titularies |
| titularia |
| titularíem |
| titularíeu |
| titularien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) titulat |
| hauries (hagueres) titulat |
| hauria (haguera) titulat |
| hauríem (haguérem) titulat |
| hauríeu (haguéreu) titulat |
| haurien (hagueren) titulat |
Mode subjuntiu
Present
| tituli, titule (val.) |
| titulis, titules (val.) |
| tituli, titule (val.) |
| titulem |
| tituleu |
| titulin, titulen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) titulat |
| hagis (hages) titulat |
| hagi (haja) titulat |
| hàgim (hàgem) titulat |
| hàgiu (hàgeu) titulat |
| hagin (hagen) titulat |
Imperfet
| titulés, titulara (val.), titulàs (val., bal.) |
| titulessis, titulares (val.), titulassis (bal.), titulesses, titulasses (val., bal.) |
| titulés, titulara (val.), titulàs (val., bal.) |
| tituléssim, titulàrem (val.), titulàssim (bal.), tituléssem, titulàssem (val., bal.) |
| tituléssiu, titulàreu (val.), titulàssiu (bal.), titulésseu, titulàsseu (val., bal.) |
| titulessin, titularen (val.), titulassin (bal.), titulessen, titulassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) titulat |
| haguessis (hagueres) titulat |
| hagués (haguera) titulat |
| haguéssim (haguérem) titulat |
| haguéssiu (haguéreu) titulat |
| haguessin (hagueren) titulat |
Mode imperatiu
Present
| titula |
| tituli, titule (val.) |
| titulem |
| tituleu, titulau (bal.) |
| titulin, titulen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | titular |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver titulat |
| Gerundi | titulant |
| Gerundi compost | havent titulat |
| Participi | titulat , titulada , titulats , titulades |
Definició
- Posar títol, inscripció o nom a alguna cosa.
- Adquirir algun títol.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017