sucumbir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| sucumbeixo (cent.), sucumbesc (val., bal.), sucumbisc (val.) |
| sucumbeixes, sucumbixes (val.) |
| sucumbeix, sucumbix (val.) |
| sucumbim |
| sucumbiu |
| sucumbeixen, sucumbixen (val.) |
Perfet
| he sucumbit |
| has sucumbit |
| ha sucumbit |
| hem sucumbit |
| heu sucumbit |
| han sucumbit |
Imperfet
| sucumbia |
| sucumbies |
| sucumbia |
| sucumbíem |
| sucumbíeu |
| sucumbien |
Plusquamperfet
| havia sucumbit |
| havies sucumbit |
| havia sucumbit |
| havíem sucumbit |
| havíeu sucumbit |
| havien sucumbit |
Passat simple
| sucumbí |
| sucumbires |
| sucumbí |
| sucumbírem |
| sucumbíreu |
| sucumbiren |
Passat perifràstic
| vaig sucumbir |
| vas (vares) sucumbir |
| va sucumbir |
| vam (vàrem) sucumbir |
| vau (vàreu) sucumbir |
| van (varen) sucumbir |
Passat anterior
| haguí sucumbit |
| hagueres sucumbit |
| hagué sucumbit |
| haguérem sucumbit |
| haguéreu sucumbit |
| hagueren sucumbit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver sucumbit |
| vas haver sucumbit |
| va haver sucumbit |
| vam haver sucumbit |
| vau haver sucumbit |
| van haver sucumbit |
Futur
| sucumbiré |
| sucumbiràs |
| sucumbirà |
| sucumbirem |
| sucumbireu |
| sucumbiran |
Futur perfet
| hauré sucumbit |
| hauràs sucumbit |
| haurà sucumbit |
| haurem sucumbit |
| haureu sucumbit |
| hauran sucumbit |
Condicional
| sucumbiria |
| sucumbiries |
| sucumbiria |
| sucumbiríem |
| sucumbiríeu |
| sucumbirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) sucumbit |
| hauries (hagueres) sucumbit |
| hauria (haguera) sucumbit |
| hauríem (haguérem) sucumbit |
| hauríeu (haguéreu) sucumbit |
| haurien (hagueren) sucumbit |
Mode subjuntiu
Present
| sucumbeixi, sucumbesca / sucumbisca (val.), sucumbesqui (bal.) |
| sucumbeixis, sucumbesques / sucumbisques (val.), sucumbesquis (bal.) |
| sucumbeixi, sucumbesca / sucumbisca (val.), sucumbesqui (bal.) |
| sucumbim, sucumbiguem (bal.) |
| sucumbiu, sucumbigueu (bal.) |
| sucumbeixin, sucumbesquen / sucumbisquen (val.), sucumbesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) sucumbit |
| hagis (hages) sucumbit |
| hagi (haja) sucumbit |
| hàgim (hàgem) sucumbit |
| hàgiu (hàgeu) sucumbit |
| hagin (hagen) sucumbit |
Imperfet
| sucumbís, sucumbira (val.) |
| sucumbissis, sucumbires (val.), sucumbisses |
| sucumbís, sucumbira (val.) |
| sucumbíssim, sucumbírem (val.), sucumbíssem |
| sucumbíssiu, sucumbíreu (val.), sucumbísseu |
| sucumbissin, sucumbiren (val.), sucumbissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) sucumbit |
| haguessis (hagueres) sucumbit |
| hagués (haguera) sucumbit |
| haguéssim (haguérem) sucumbit |
| haguéssiu (haguéreu) sucumbit |
| haguessin (hagueren) sucumbit |
Mode imperatiu
Present
| sucumbeix, sucumbix (val.) |
| sucumbeixi, sucumbesca / sucumbisca (val.), sucumbesqui (bal.) |
| sucumbim, sucumbiguem (bal.) |
| sucumbiu |
| sucumbeixin, sucumbesquen / sucumbisquen (val.), sucumbesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | sucumbir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver sucumbit |
| Gerundi | sucumbint |
| Gerundi compost | havent sucumbit |
| Participi | sucumbit , sucumbida , sucumbits , sucumbides |
Definició
- Cedir, claudicar deixant d’oposar resistència.
- morir
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017