substanciar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| substancio (cent.), substancie (val.), substancii (bal.) |
| substancies |
| substancia |
| substanciem, substanciam (bal.) |
| substancieu, substanciau (bal.) |
| substancien |
Perfet
| he substanciat |
| has substanciat |
| ha substanciat |
| hem substanciat |
| heu substanciat |
| han substanciat |
Imperfet
| substanciava |
| substanciaves |
| substanciava |
| substanciàvem |
| substanciàveu |
| substanciaven |
Plusquamperfet
| havia substanciat |
| havies substanciat |
| havia substanciat |
| havíem substanciat |
| havíeu substanciat |
| havien substanciat |
Passat simple
| substancií |
| substanciares |
| substancià |
| substanciàrem |
| substanciàreu |
| substanciaren |
Passat perifràstic
| vaig substanciar |
| vas (vares) substanciar |
| va substanciar |
| vam (vàrem) substanciar |
| vau (vàreu) substanciar |
| van (varen) substanciar |
Passat anterior
| haguí substanciat |
| hagueres substanciat |
| hagué substanciat |
| haguérem substanciat |
| haguéreu substanciat |
| hagueren substanciat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver substanciat |
| vas haver substanciat |
| va haver substanciat |
| vam haver substanciat |
| vau haver substanciat |
| van haver substanciat |
Futur
| substanciaré |
| substanciaràs |
| substanciarà |
| substanciarem |
| substanciareu |
| substanciaran |
Futur perfet
| hauré substanciat |
| hauràs substanciat |
| haurà substanciat |
| haurem substanciat |
| haureu substanciat |
| hauran substanciat |
Condicional
| substanciaria |
| substanciaries |
| substanciaria |
| substanciaríem |
| substanciaríeu |
| substanciarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) substanciat |
| hauries (hagueres) substanciat |
| hauria (haguera) substanciat |
| hauríem (haguérem) substanciat |
| hauríeu (haguéreu) substanciat |
| haurien (hagueren) substanciat |
Mode subjuntiu
Present
| substanciï, substancie (val.) |
| substanciïs, substancies (val.) |
| substanciï, substancie (val.) |
| substanciem |
| substancieu |
| substanciïn, substancien (val.) |
Perfet
| hagi (haja) substanciat |
| hagis (hages) substanciat |
| hagi (haja) substanciat |
| hàgim (hàgem) substanciat |
| hàgiu (hàgeu) substanciat |
| hagin (hagen) substanciat |
Imperfet
| substanciés, substanciara (val.), substanciàs (val., bal.) |
| substanciessis, substanciares (val.), substanciassis (bal.), substanciesses, substanciasses (val., bal.) |
| substanciés, substanciara (val.), substanciàs (val., bal.) |
| substanciéssim, substanciàrem (val.), substanciàssim (bal.), substanciéssem, substanciàssem (val., bal.) |
| substanciéssiu, substanciàreu (val.), substanciàssiu (bal.), substanciésseu, substanciàsseu (val., bal.) |
| substanciessin, substanciaren (val.), substanciassin (bal.), substanciessen, substanciassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) substanciat |
| haguessis (hagueres) substanciat |
| hagués (haguera) substanciat |
| haguéssim (haguérem) substanciat |
| haguéssiu (haguéreu) substanciat |
| haguessin (hagueren) substanciat |
Mode imperatiu
Present
| substancia |
| substanciï, substancie (val.) |
| substanciem |
| substancieu, substanciau (bal.) |
| substanciïn, substancien (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | substanciar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver substanciat |
| Gerundi | substanciant |
| Gerundi compost | havent substanciat |
| Participi | substanciat , substanciada , substanciats , substanciades |
Definició
- Donar arguments per demostrar una cosa.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017