sofrir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| sofreixo (cent.), sofresc (val., bal.), sofrisc (val.) |
| sofreixes, sofrixes (val.) |
| sofreix, sofrix (val.) |
| sofrim |
| sofriu |
| sofreixen, sofrixen (val.) |
Perfet
| he sofert / sofrit |
| has sofert / sofrit |
| ha sofert / sofrit |
| hem sofert / sofrit |
| heu sofert / sofrit |
| han sofert / sofrit |
Imperfet
| sofria |
| sofries |
| sofria |
| sofríem |
| sofríeu |
| sofrien |
Plusquamperfet
| havia sofert / sofrit |
| havies sofert / sofrit |
| havia sofert / sofrit |
| havíem sofert / sofrit |
| havíeu sofert / sofrit |
| havien sofert / sofrit |
Passat simple
| sofrí |
| sofrires |
| sofrí |
| sofrírem |
| sofríreu |
| sofriren |
Passat perifràstic
| vaig sofrir |
| vas (vares) sofrir |
| va sofrir |
| vam (vàrem) sofrir |
| vau (vàreu) sofrir |
| van (varen) sofrir |
Passat anterior
| haguí sofert / sofrit |
| hagueres sofert / sofrit |
| hagué sofert / sofrit |
| haguérem sofert / sofrit |
| haguéreu sofert / sofrit |
| hagueren sofert / sofrit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver sofert / sofrit |
| vas haver sofert / sofrit |
| va haver sofert / sofrit |
| vam haver sofert / sofrit |
| vau haver sofert / sofrit |
| van haver sofert / sofrit |
Futur
| sofriré |
| sofriràs |
| sofrirà |
| sofrirem |
| sofrireu |
| sofriran |
Futur perfet
| hauré sofert / sofrit |
| hauràs sofert / sofrit |
| haurà sofert / sofrit |
| haurem sofert / sofrit |
| haureu sofert / sofrit |
| hauran sofert / sofrit |
Condicional
| sofriria |
| sofriries |
| sofriria |
| sofriríem |
| sofriríeu |
| sofririen |
Condicional perfet
| hauria (haguera) sofert / sofrit |
| hauries (hagueres) sofert / sofrit |
| hauria (haguera) sofert / sofrit |
| hauríem (haguérem) sofert / sofrit |
| hauríeu (haguéreu) sofert / sofrit |
| haurien (hagueren) sofert / sofrit |
Mode subjuntiu
Present
| sofreixi, sofresca / sofrisca (val.), sofresqui (bal.) |
| sofreixis, sofresques / sofrisques (val.), sofresquis (bal.) |
| sofreixi, sofresca / sofrisca (val.), sofresqui (bal.) |
| sofrim, sofriguem (bal.) |
| sofriu, sofrigueu (bal.) |
| sofreixin, sofresquen / sofrisquen (val.), sofresquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) sofert / sofrit |
| hagis (hages) sofert / sofrit |
| hagi (haja) sofert / sofrit |
| hàgim (hàgem) sofert / sofrit |
| hàgiu (hàgeu) sofert / sofrit |
| hagin (hagen) sofert / sofrit |
Imperfet
| sofrís, sofrira (val.) |
| sofrissis, sofrires (val.), sofrisses |
| sofrís, sofrira (val.) |
| sofríssim, sofrírem (val.), sofríssem |
| sofríssiu, sofríreu (val.), sofrísseu |
| sofrissin, sofriren (val.), sofrissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) sofert / sofrit |
| haguessis (hagueres) sofert / sofrit |
| hagués (haguera) sofert / sofrit |
| haguéssim (haguérem) sofert / sofrit |
| haguéssiu (haguéreu) sofert / sofrit |
| haguessin (hagueren) sofert / sofrit |
Mode imperatiu
Present
| sofreix, sofrix (val.) |
| sofreixi, sofresca / sofrisca (val.), sofresqui (bal.) |
| sofrim, sofriguem (bal.) |
| sofriu |
| sofreixin, sofresquen / sofrisquen (val.), sofresquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | sofrir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver sofert / sofrit |
| Gerundi | sofrint |
| Gerundi compost | havent sofert / sofrit |
| Participi | sofert / sofrit , soferta / sofrida , soferts / sofrits , sofertes / sofrides |
Definició
- Tolerar, saber aguantar.
- Patir un dolor físic o psíquic.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017