Conjugació en català del verb «singularitzar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

singularitzar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
singularitzo (cent.), singularitze (val.), singularitz (bal.)
singularitzes
singularitza
singularitzem, singularitzam (bal.)
singularitzeu, singularitzau (bal.)
singularitzen
Perfet
he singularitzat
has singularitzat
ha singularitzat
hem singularitzat
heu singularitzat
han singularitzat
Imperfet
singularitzava
singularitzaves
singularitzava
singularitzàvem
singularitzàveu
singularitzaven
Plusquamperfet
havia singularitzat
havies singularitzat
havia singularitzat
havíem singularitzat
havíeu singularitzat
havien singularitzat
Passat simple
singularitzí
singularitzares
singularitzà
singularitzàrem
singularitzàreu
singularitzaren
Passat perifràstic
vaig singularitzar
vas (vares) singularitzar
va singularitzar
vam (vàrem) singularitzar
vau (vàreu) singularitzar
van (varen) singularitzar
Passat anterior
haguí singularitzat
hagueres singularitzat
hagué singularitzat
haguérem singularitzat
haguéreu singularitzat
hagueren singularitzat
Passat anterior perifràstic
vaig haver singularitzat
vas haver singularitzat
va haver singularitzat
vam haver singularitzat
vau haver singularitzat
van haver singularitzat
Futur
singularitzaré
singularitzaràs
singularitzarà
singularitzarem
singularitzareu
singularitzaran
Futur perfet
hauré singularitzat
hauràs singularitzat
haurà singularitzat
haurem singularitzat
haureu singularitzat
hauran singularitzat
Condicional
singularitzaria
singularitzaries
singularitzaria
singularitzaríem
singularitzaríeu
singularitzarien
Condicional perfet
hauria (haguera) singularitzat
hauries (hagueres) singularitzat
hauria (haguera) singularitzat
hauríem (haguérem) singularitzat
hauríeu (haguéreu) singularitzat
haurien (hagueren) singularitzat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
singularitzi, singularitze (val.)
singularitzis, singularitzes (val.)
singularitzi, singularitze (val.)
singularitzem
singularitzeu
singularitzin, singularitzen (val.)
Perfet
hagi (haja) singularitzat
hagis (hages) singularitzat
hagi (haja) singularitzat
hàgim (hàgem) singularitzat
hàgiu (hàgeu) singularitzat
hagin (hagen) singularitzat
Imperfet
singularitzés, singularitzara (val.), singularitzàs (val., bal.)
singularitzessis, singularitzares (val.), singularitzassis (bal.), singularitzesses, singularitzasses (val., bal.)
singularitzés, singularitzara (val.), singularitzàs (val., bal.)
singularitzéssim, singularitzàrem (val.), singularitzàssim (bal.), singularitzéssem, singularitzàssem (val., bal.)
singularitzéssiu, singularitzàreu (val.), singularitzàssiu (bal.), singularitzésseu, singularitzàsseu (val., bal.)
singularitzessin, singularitzaren (val.), singularitzassin (bal.), singularitzessen, singularitzassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) singularitzat
haguessis (hagueres) singularitzat
hagués (haguera) singularitzat
haguéssim (haguérem) singularitzat
haguéssiu (haguéreu) singularitzat
haguessin (hagueren) singularitzat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
 
singularitza
singularitzi, singularitze (val.)
singularitzem
singularitzeu, singularitzau (bal.)
singularitzin, singularitzen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu singularitzar
Infinitiu compost haver singularitzat
Gerundi singularitzant
Gerundi compost havent singularitzat
Participi singularitzat , singularitzada , singularitzats , singularitzades

Tornar a l'índex

Definició

  1. Esdevenir únic, diferent, especial.

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.