sargir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| sargeixo (cent.), sargesc (val., bal.), sargisc (val.) |
| sargeixes, sargixes (val.) |
| sargeix, sargix (val.) |
| sargim |
| sargiu |
| sargeixen, sargixen (val.) |
Perfet
| he sargit |
| has sargit |
| ha sargit |
| hem sargit |
| heu sargit |
| han sargit |
Imperfet
| sargia |
| sargies |
| sargia |
| sargíem |
| sargíeu |
| sargien |
Plusquamperfet
| havia sargit |
| havies sargit |
| havia sargit |
| havíem sargit |
| havíeu sargit |
| havien sargit |
Passat simple
| sargí |
| sargires |
| sargí |
| sargírem |
| sargíreu |
| sargiren |
Passat perifràstic
| vaig sargir |
| vas (vares) sargir |
| va sargir |
| vam (vàrem) sargir |
| vau (vàreu) sargir |
| van (varen) sargir |
Passat anterior
| haguí sargit |
| hagueres sargit |
| hagué sargit |
| haguérem sargit |
| haguéreu sargit |
| hagueren sargit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver sargit |
| vas haver sargit |
| va haver sargit |
| vam haver sargit |
| vau haver sargit |
| van haver sargit |
Futur
| sargiré |
| sargiràs |
| sargirà |
| sargirem |
| sargireu |
| sargiran |
Futur perfet
| hauré sargit |
| hauràs sargit |
| haurà sargit |
| haurem sargit |
| haureu sargit |
| hauran sargit |
Condicional
| sargiria |
| sargiries |
| sargiria |
| sargiríem |
| sargiríeu |
| sargirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) sargit |
| hauries (hagueres) sargit |
| hauria (haguera) sargit |
| hauríem (haguérem) sargit |
| hauríeu (haguéreu) sargit |
| haurien (hagueren) sargit |
Mode subjuntiu
Present
| sargeixi, sargesca / sargisca (val.), sargesqui (bal.) |
| sargeixis, sargesques / sargisques (val.), sargesquis (bal.) |
| sargeixi, sargesca / sargisca (val.), sargesqui (bal.) |
| sargim, sargiguem (bal.) |
| sargiu, sargigueu (bal.) |
| sargeixin, sargesquen / sargisquen (val.), sargesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) sargit |
| hagis (hages) sargit |
| hagi (haja) sargit |
| hàgim (hàgem) sargit |
| hàgiu (hàgeu) sargit |
| hagin (hagen) sargit |
Imperfet
| sargís, sargira (val.) |
| sargissis, sargires (val.), sargisses |
| sargís, sargira (val.) |
| sargíssim, sargírem (val.), sargíssem |
| sargíssiu, sargíreu (val.), sargísseu |
| sargissin, sargiren (val.), sargissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) sargit |
| haguessis (hagueres) sargit |
| hagués (haguera) sargit |
| haguéssim (haguérem) sargit |
| haguéssiu (haguéreu) sargit |
| haguessin (hagueren) sargit |
Mode imperatiu
Present
| sargeix, sargix (val.) |
| sargeixi, sargesca / sargisca (val.), sargesqui (bal.) |
| sargim, sargiguem (bal.) |
| sargiu |
| sargeixin, sargesquen / sargisquen (val.), sargesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | sargir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver sargit |
| Gerundi | sargint |
| Gerundi compost | havent sargit |
| Participi | sargit , sargida , sargits , sargides |
Definició
- Apanyar amb l’agulla el teixit trencat d’una roba.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017