saber
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| sé |
| saps |
| sap |
| sabem |
| sabeu |
| saben |
Perfet
| he sabut |
| has sabut |
| ha sabut |
| hem sabut |
| heu sabut |
| han sabut |
Imperfet
| sabia |
| sabies |
| sabia |
| sabíem |
| sabíeu |
| sabien |
Plusquamperfet
| havia sabut |
| havies sabut |
| havia sabut |
| havíem sabut |
| havíeu sabut |
| havien sabut |
Passat simple
| sabí |
| saberes |
| sabé |
| sabérem |
| sabéreu |
| saberen |
Passat perifràstic
| vaig saber |
| vas (vares) saber |
| va saber |
| vam (vàrem) saber |
| vau (vàreu) saber |
| van (varen) saber |
Passat anterior
| haguí sabut |
| hagueres sabut |
| hagué sabut |
| haguérem sabut |
| haguéreu sabut |
| hagueren sabut |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver sabut |
| vas haver sabut |
| va haver sabut |
| vam haver sabut |
| vau haver sabut |
| van haver sabut |
Futur
| sabré |
| sabràs |
| sabrà |
| sabrem |
| sabreu |
| sabran |
Futur perfet
| hauré sabut |
| hauràs sabut |
| haurà sabut |
| haurem sabut |
| haureu sabut |
| hauran sabut |
Condicional
| sabria |
| sabries |
| sabria |
| sabríem |
| sabríeu |
| sabrien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) sabut |
| hauries (hagueres) sabut |
| hauria (haguera) sabut |
| hauríem (haguérem) sabut |
| hauríeu (haguéreu) sabut |
| haurien (hagueren) sabut |
Mode subjuntiu
Present
| sàpiga, sàpia (val.) |
| sàpigues, sàpies (val.) |
| sàpiga, sàpia (val.) |
| sapiguem, sapiem (val.) |
| sapigueu, sapieu (val.) |
| sàpiguen, sàpien (val.) |
Perfet
| hagi (haja) sabut |
| hagis (hages) sabut |
| hagi (haja) sabut |
| hàgim (hàgem) sabut |
| hàgiu (hàgeu) sabut |
| hagin (hagen) sabut |
Imperfet
| sabés, sabera (val.) |
| sabessis, saberes (val.), sabesses |
| sabés, sabera (val.) |
| sabéssim, sabérem (val.), sabéssem |
| sabéssiu, sabéreu (val.), sabésseu |
| sabessin, saberen (val.), sabessen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) sabut |
| haguessis (hagueres) sabut |
| hagués (haguera) sabut |
| haguéssim (haguérem) sabut |
| haguéssiu (haguéreu) sabut |
| haguessin (hagueren) sabut |
Mode imperatiu
Present
| sàpigues |
| sàpiga, sàpia (val.) |
| sapiguem, sapiem (val.) |
| sapigueu, sapieu (val.) |
| sàpiguen, sàpien (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | saber |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver sabut |
| Gerundi | sabent |
| Gerundi compost | havent sabut |
| Participi | sabut , sabuda , sabuts , sabudes |
Definició
- Conèixer o tenir notícia d'alguna cosa.
- Estar instruït o ser destre en algun art o facultat.
- Tenir sabor.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017