Conjugació en català del verb «rutilar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

rutilar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
rutilo (cent.), rutile (val.), rutil (bal.)
rutiles
rutila
rutilem, rutilam (bal.)
rutileu, rutilau (bal.)
rutilen
Perfet
he rutilat
has rutilat
ha rutilat
hem rutilat
heu rutilat
han rutilat
Imperfet
rutilava
rutilaves
rutilava
rutilàvem
rutilàveu
rutilaven
Plusquamperfet
havia rutilat
havies rutilat
havia rutilat
havíem rutilat
havíeu rutilat
havien rutilat
Passat simple
rutilí
rutilares
rutilà
rutilàrem
rutilàreu
rutilaren
Passat perifràstic
vaig rutilar
vas (vares) rutilar
va rutilar
vam (vàrem) rutilar
vau (vàreu) rutilar
van (varen) rutilar
Passat anterior
haguí rutilat
hagueres rutilat
hagué rutilat
haguérem rutilat
haguéreu rutilat
hagueren rutilat
Passat anterior perifràstic
vaig haver rutilat
vas haver rutilat
va haver rutilat
vam haver rutilat
vau haver rutilat
van haver rutilat
Futur
rutilaré
rutilaràs
rutilarà
rutilarem
rutilareu
rutilaran
Futur perfet
hauré rutilat
hauràs rutilat
haurà rutilat
haurem rutilat
haureu rutilat
hauran rutilat
Condicional
rutilaria
rutilaries
rutilaria
rutilaríem
rutilaríeu
rutilarien
Condicional perfet
hauria (haguera) rutilat
hauries (hagueres) rutilat
hauria (haguera) rutilat
hauríem (haguérem) rutilat
hauríeu (haguéreu) rutilat
haurien (hagueren) rutilat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
rutili, rutile (val.)
rutilis, rutiles (val.)
rutili, rutile (val.)
rutilem
rutileu
rutilin, rutilen (val.)
Perfet
hagi (haja) rutilat
hagis (hages) rutilat
hagi (haja) rutilat
hàgim (hàgem) rutilat
hàgiu (hàgeu) rutilat
hagin (hagen) rutilat
Imperfet
rutilés, rutilara (val.), rutilàs (val., bal.)
rutilessis, rutilares (val.), rutilassis (bal.), rutilesses, rutilasses (val., bal.)
rutilés, rutilara (val.), rutilàs (val., bal.)
rutiléssim, rutilàrem (val.), rutilàssim (bal.), rutiléssem, rutilàssem (val., bal.)
rutiléssiu, rutilàreu (val.), rutilàssiu (bal.), rutilésseu, rutilàsseu (val., bal.)
rutilessin, rutilaren (val.), rutilassin (bal.), rutilessen, rutilassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) rutilat
haguessis (hagueres) rutilat
hagués (haguera) rutilat
haguéssim (haguérem) rutilat
haguéssiu (haguéreu) rutilat
haguessin (hagueren) rutilat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
 
rutila
rutili, rutile (val.)
rutilem
rutileu, rutilau (bal.)
rutilin, rutilen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu rutilar
Infinitiu compost haver rutilat
Gerundi rutilant
Gerundi compost havent rutilat
Participi rutilat , rutilada , rutilats , rutilades

Tornar a l'índex

Definició

  1. Lluir com l'or, deixar anar rajos de llum.

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.