Conjugació en català del verb «ruminar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

ruminar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
rumino (cent.), rumine (val.), rumín (bal.)
rumines
rumina
ruminem, ruminam (bal.)
rumineu, ruminau (bal.)
ruminen
Perfet
he ruminat
has ruminat
ha ruminat
hem ruminat
heu ruminat
han ruminat
Imperfet
ruminava
ruminaves
ruminava
ruminàvem
ruminàveu
ruminaven
Plusquamperfet
havia ruminat
havies ruminat
havia ruminat
havíem ruminat
havíeu ruminat
havien ruminat
Passat simple
ruminí
ruminares
ruminà
ruminàrem
ruminàreu
ruminaren
Passat perifràstic
vaig ruminar
vas (vares) ruminar
va ruminar
vam (vàrem) ruminar
vau (vàreu) ruminar
van (varen) ruminar
Passat anterior
haguí ruminat
hagueres ruminat
hagué ruminat
haguérem ruminat
haguéreu ruminat
hagueren ruminat
Passat anterior perifràstic
vaig haver ruminat
vas haver ruminat
va haver ruminat
vam haver ruminat
vau haver ruminat
van haver ruminat
Futur
ruminaré
ruminaràs
ruminarà
ruminarem
ruminareu
ruminaran
Futur perfet
hauré ruminat
hauràs ruminat
haurà ruminat
haurem ruminat
haureu ruminat
hauran ruminat
Condicional
ruminaria
ruminaries
ruminaria
ruminaríem
ruminaríeu
ruminarien
Condicional perfet
hauria (haguera) ruminat
hauries (hagueres) ruminat
hauria (haguera) ruminat
hauríem (haguérem) ruminat
hauríeu (haguéreu) ruminat
haurien (hagueren) ruminat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
rumini, rumine (val.)
ruminis, rumines (val.)
rumini, rumine (val.)
ruminem
rumineu
ruminin, ruminen (val.)
Perfet
hagi (haja) ruminat
hagis (hages) ruminat
hagi (haja) ruminat
hàgim (hàgem) ruminat
hàgiu (hàgeu) ruminat
hagin (hagen) ruminat
Imperfet
ruminés, ruminara (val.), ruminàs (val., bal.)
ruminessis, ruminares (val.), ruminassis (bal.), ruminesses, ruminasses (val., bal.)
ruminés, ruminara (val.), ruminàs (val., bal.)
ruminéssim, ruminàrem (val.), ruminàssim (bal.), ruminéssem, ruminàssem (val., bal.)
ruminéssiu, ruminàreu (val.), ruminàssiu (bal.), ruminésseu, ruminàsseu (val., bal.)
ruminessin, ruminaren (val.), ruminassin (bal.), ruminessen, ruminassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) ruminat
haguessis (hagueres) ruminat
hagués (haguera) ruminat
haguéssim (haguérem) ruminat
haguéssiu (haguéreu) ruminat
haguessin (hagueren) ruminat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
 
rumina
rumini, rumine (val.)
ruminem
rumineu, ruminau (bal.)
ruminin, ruminen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu ruminar
Infinitiu compost haver ruminat
Gerundi ruminant
Gerundi compost havent ruminat
Participi ruminat , ruminada , ruminats , ruminades

Tornar a l'índex

Definició

  1. remugar
  2. rumiar

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.