rubricar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| rubrico (cent.), rubrique (val.), rubric (bal.) |
| rubriques |
| rubrica |
| rubriquem, rubricam (bal.) |
| rubriqueu, rubricau (bal.) |
| rubriquen |
Perfet
| he rubricat |
| has rubricat |
| ha rubricat |
| hem rubricat |
| heu rubricat |
| han rubricat |
Imperfet
| rubricava |
| rubricaves |
| rubricava |
| rubricàvem |
| rubricàveu |
| rubricaven |
Plusquamperfet
| havia rubricat |
| havies rubricat |
| havia rubricat |
| havíem rubricat |
| havíeu rubricat |
| havien rubricat |
Passat simple
| rubriquí |
| rubricares |
| rubricà |
| rubricàrem |
| rubricàreu |
| rubricaren |
Passat perifràstic
| vaig rubricar |
| vas (vares) rubricar |
| va rubricar |
| vam (vàrem) rubricar |
| vau (vàreu) rubricar |
| van (varen) rubricar |
Passat anterior
| haguí rubricat |
| hagueres rubricat |
| hagué rubricat |
| haguérem rubricat |
| haguéreu rubricat |
| hagueren rubricat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver rubricat |
| vas haver rubricat |
| va haver rubricat |
| vam haver rubricat |
| vau haver rubricat |
| van haver rubricat |
Futur
| rubricaré |
| rubricaràs |
| rubricarà |
| rubricarem |
| rubricareu |
| rubricaran |
Futur perfet
| hauré rubricat |
| hauràs rubricat |
| haurà rubricat |
| haurem rubricat |
| haureu rubricat |
| hauran rubricat |
Condicional
| rubricaria |
| rubricaries |
| rubricaria |
| rubricaríem |
| rubricaríeu |
| rubricarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) rubricat |
| hauries (hagueres) rubricat |
| hauria (haguera) rubricat |
| hauríem (haguérem) rubricat |
| hauríeu (haguéreu) rubricat |
| haurien (hagueren) rubricat |
Mode subjuntiu
Present
| rubriqui, rubrique (val.) |
| rubriquis, rubriques (val.) |
| rubriqui, rubrique (val.) |
| rubriquem |
| rubriqueu |
| rubriquin, rubriquen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) rubricat |
| hagis (hages) rubricat |
| hagi (haja) rubricat |
| hàgim (hàgem) rubricat |
| hàgiu (hàgeu) rubricat |
| hagin (hagen) rubricat |
Imperfet
| rubriqués, rubricara (val.), rubricàs (val., bal.) |
| rubriquessis, rubricares (val.), rubricassis (bal.), rubriquesses, rubricasses (val., bal.) |
| rubriqués, rubricara (val.), rubricàs (val., bal.) |
| rubriquéssim, rubricàrem (val.), rubricàssim (bal.), rubriquéssem, rubricàssem (val., bal.) |
| rubriquéssiu, rubricàreu (val.), rubricàssiu (bal.), rubriquésseu, rubricàsseu (val., bal.) |
| rubriquessin, rubricaren (val.), rubricassin (bal.), rubriquessen, rubricassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) rubricat |
| haguessis (hagueres) rubricat |
| hagués (haguera) rubricat |
| haguéssim (haguérem) rubricat |
| haguéssiu (haguéreu) rubricat |
| haguessin (hagueren) rubricat |
Mode imperatiu
Present
| rubrica |
| rubriqui, rubrique (val.) |
| rubriquem |
| rubriqueu, rubricau (bal.) |
| rubriquin, rubriquen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | rubricar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver rubricat |
| Gerundi | rubricant |
| Gerundi compost | havent rubricat |
| Participi | rubricat , rubricada , rubricats , rubricades |
Definició
- Signar un document afegint la rúbrica al nom.
- Estar d'acord amb una idea.
- Escriure títols en roig.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017