roncar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| ronco (cent.), ronque (val.), ronc (bal.) |
| ronques |
| ronca |
| ronquem, roncam (bal.) |
| ronqueu, roncau (bal.) |
| ronquen |
Perfet
| he roncat |
| has roncat |
| ha roncat |
| hem roncat |
| heu roncat |
| han roncat |
Imperfet
| roncava |
| roncaves |
| roncava |
| roncàvem |
| roncàveu |
| roncaven |
Plusquamperfet
| havia roncat |
| havies roncat |
| havia roncat |
| havíem roncat |
| havíeu roncat |
| havien roncat |
Passat simple
| ronquí |
| roncares |
| roncà |
| roncàrem |
| roncàreu |
| roncaren |
Passat perifràstic
| vaig roncar |
| vas (vares) roncar |
| va roncar |
| vam (vàrem) roncar |
| vau (vàreu) roncar |
| van (varen) roncar |
Passat anterior
| haguí roncat |
| hagueres roncat |
| hagué roncat |
| haguérem roncat |
| haguéreu roncat |
| hagueren roncat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver roncat |
| vas haver roncat |
| va haver roncat |
| vam haver roncat |
| vau haver roncat |
| van haver roncat |
Futur
| roncaré |
| roncaràs |
| roncarà |
| roncarem |
| roncareu |
| roncaran |
Futur perfet
| hauré roncat |
| hauràs roncat |
| haurà roncat |
| haurem roncat |
| haureu roncat |
| hauran roncat |
Condicional
| roncaria |
| roncaries |
| roncaria |
| roncaríem |
| roncaríeu |
| roncarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) roncat |
| hauries (hagueres) roncat |
| hauria (haguera) roncat |
| hauríem (haguérem) roncat |
| hauríeu (haguéreu) roncat |
| haurien (hagueren) roncat |
Mode subjuntiu
Present
| ronqui, ronque (val.) |
| ronquis, ronques (val.) |
| ronqui, ronque (val.) |
| ronquem |
| ronqueu |
| ronquin, ronquen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) roncat |
| hagis (hages) roncat |
| hagi (haja) roncat |
| hàgim (hàgem) roncat |
| hàgiu (hàgeu) roncat |
| hagin (hagen) roncat |
Imperfet
| ronqués, roncara (val.), roncàs (val., bal.) |
| ronquessis, roncares (val.), roncassis (bal.), ronquesses, roncasses (val., bal.) |
| ronqués, roncara (val.), roncàs (val., bal.) |
| ronquéssim, roncàrem (val.), roncàssim (bal.), ronquéssem, roncàssem (val., bal.) |
| ronquéssiu, roncàreu (val.), roncàssiu (bal.), ronquésseu, roncàsseu (val., bal.) |
| ronquessin, roncaren (val.), roncassin (bal.), ronquessen, roncassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) roncat |
| haguessis (hagueres) roncat |
| hagués (haguera) roncat |
| haguéssim (haguérem) roncat |
| haguéssiu (haguéreu) roncat |
| haguessin (hagueren) roncat |
Mode imperatiu
Present
| ronca |
| ronqui, ronque (val.) |
| ronquem |
| ronqueu, roncau (bal.) |
| ronquin, ronquen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | roncar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver roncat |
| Gerundi | roncant |
| Gerundi compost | havent roncat |
| Participi | roncat , roncada , roncats , roncades |
Definició
- Fer un soroll fort i aspre amb la respiració quan es dorm.
- parrupar
- rondinar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017