rompre
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| rompo (cent.), romp (val., bal.) |
| romps |
| romp |
| rompem |
| rompeu |
| rompen |
Perfet
| he romput |
| has romput |
| ha romput |
| hem romput |
| heu romput |
| han romput |
Imperfet
| rompia |
| rompies |
| rompia |
| rompíem |
| rompíeu |
| rompien |
Plusquamperfet
| havia romput |
| havies romput |
| havia romput |
| havíem romput |
| havíeu romput |
| havien romput |
Passat simple
| rompí |
| romperes |
| rompé |
| rompérem |
| rompéreu |
| romperen |
Passat perifràstic
| vaig rompre |
| vas (vares) rompre |
| va rompre |
| vam (vàrem) rompre |
| vau (vàreu) rompre |
| van (varen) rompre |
Passat anterior
| haguí romput |
| hagueres romput |
| hagué romput |
| haguérem romput |
| haguéreu romput |
| hagueren romput |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver romput |
| vas haver romput |
| va haver romput |
| vam haver romput |
| vau haver romput |
| van haver romput |
Futur
| rompré |
| rompràs |
| romprà |
| romprem |
| rompreu |
| rompran |
Futur perfet
| hauré romput |
| hauràs romput |
| haurà romput |
| haurem romput |
| haureu romput |
| hauran romput |
Condicional
| rompria |
| rompries |
| rompria |
| rompríem |
| rompríeu |
| romprien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) romput |
| hauries (hagueres) romput |
| hauria (haguera) romput |
| hauríem (haguérem) romput |
| hauríeu (haguéreu) romput |
| haurien (hagueren) romput |
Mode subjuntiu
Present
| rompi, rompa (val.) |
| rompis, rompes (val.) |
| rompi, rompa (val.) |
| rompem |
| rompeu |
| rompin, rompen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) romput |
| hagis (hages) romput |
| hagi (haja) romput |
| hàgim (hàgem) romput |
| hàgiu (hàgeu) romput |
| hagin (hagen) romput |
Imperfet
| rompés, rompera (val.) |
| rompessis, romperes (val.), rompesses |
| rompés, rompera (val.) |
| rompéssim, rompérem (val.), rompéssem |
| rompéssiu, rompéreu (val.), rompésseu |
| rompessin, romperen (val.), rompessen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) romput |
| haguessis (hagueres) romput |
| hagués (haguera) romput |
| haguéssim (haguérem) romput |
| haguéssiu (haguéreu) romput |
| haguessin (hagueren) romput |
Mode imperatiu
Present
| romp |
| rompi, rompa (val.) |
| rompem |
| rompeu |
| rompin, rompen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | rompre |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver romput |
| Gerundi | rompent |
| Gerundi compost | havent romput |
| Participi | romput , rompuda , romputs , rompudes |
Definició
- Dividir en parts o fragments per l’acció d’una força continuada.
- trencar
- Començar bruscament.
- Iniciar-se un fenomen físic.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017