retenir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| retinc, retenc (bal.) |
| retens |
| reté |
| retenim |
| reteniu |
| retenen |
Perfet
| he retingut, he retengut (bal.) |
| has retingut, has retengut (bal.) |
| ha retingut, ha retengut (bal.) |
| hem retingut, hem retengut (bal.) |
| heu retingut, heu retengut (bal.) |
| han retingut, han retengut (bal.) |
Imperfet
| retenia |
| retenies |
| retenia |
| reteníem |
| reteníeu |
| retenien |
Plusquamperfet
| havia retingut, havia retengut (bal.) |
| havies retingut, havies retengut (bal.) |
| havia retingut, havia retengut (bal.) |
| havíem retingut, havíem retengut (bal.) |
| havíeu retingut, havíeu retengut (bal.) |
| havien retingut, havien retengut (bal.) |
Passat simple
| retinguí, retenguí (bal.) |
| retingueres, retengueres (bal.) |
| retingué, retengué (bal.) |
| retinguérem, retenguérem (bal.) |
| retinguéreu, retenguéreu (bal.) |
| retingueren, retengueren (bal.) |
Passat perifràstic
| vaig retenir / retindre |
| vas (vares) retenir / retindre |
| va retenir / retindre |
| vam (vàrem) retenir / retindre |
| vau (vàreu) retenir / retindre |
| van (varen) retenir / retindre |
Passat anterior
| haguí retingut, haguí retengut (bal.) |
| hagueres retingut, hagueres retengut (bal.) |
| hagué retingut, hagué retengut (bal.) |
| haguérem retingut, haguérem retengut (bal.) |
| haguéreu retingut, haguéreu retengut (bal.) |
| hagueren retingut, hagueren retengut (bal.) |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver retingut, vaig haver retengut (bal.) |
| vas haver retingut, vas haver retengut (bal.) |
| va haver retingut, va haver retengut (bal.) |
| vam haver retingut, vam haver retengut (bal.) |
| vau haver retingut, vau haver retengut (bal.) |
| van haver retingut, van haver retengut (bal.) |
Futur
| retindré, retendré (bal.) |
| retindràs, retendràs (bal.) |
| retindrà, retendrà (bal.) |
| retindrem, retendrem (bal.) |
| retindreu, retendreu (bal.) |
| retindran, retendran (bal.) |
Futur perfet
| hauré retingut, hauré retengut (bal.) |
| hauràs retingut, hauràs retengut (bal.) |
| haurà retingut, haurà retengut (bal.) |
| haurem retingut, haurem retengut (bal.) |
| haureu retingut, haureu retengut (bal.) |
| hauran retingut, hauran retengut (bal.) |
Condicional
| retindria, retendria (bal.) |
| retindries, retendries (bal.) |
| retindria, retendria (bal.) |
| retindríem, retendríem (bal.) |
| retindríeu, retendríeu (bal.) |
| retindrien, retendrien (bal.) |
Condicional perfet
| hauria (haguera) retingut, hauria (haguera) retengut (bal.) |
| hauries (hagueres) retingut, hauries (hagueres) retengut (bal.) |
| hauria (haguera) retingut, hauria (haguera) retengut (bal.) |
| hauríem (haguérem) retingut, hauríem (haguérem) retengut (bal.) |
| hauríeu (haguéreu) retingut, hauríeu (haguéreu) retengut (bal.) |
| haurien (hagueren) retingut, haurien (hagueren) retengut (bal.) |
Mode subjuntiu
Present
| retingui, retinga (val.), retengui (bal.) |
| retinguis, retingues (val.), retenguis (bal.) |
| retingui, retinga (val.), retengui (bal.) |
| retinguem, retenguem (bal.) |
| retingueu, retengueu (bal.) |
| retinguin, retinguen (val.), retenguin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) retingut, hagi (haja) retengut (bal.) |
| hagis (hages) retingut, hagis (hages) retengut (bal.) |
| hagi (haja) retingut, hagi (haja) retengut (bal.) |
| hàgim (hàgem) retingut, hàgim (hàgem) retengut (bal.) |
| hàgiu (hàgeu) retingut, hàgiu (hàgeu) retengut (bal.) |
| hagin (hagen) retingut, hagin (hagen) retengut (bal.) |
Imperfet
| retingués, retinguera (val.), retengués (bal.) |
| retinguessis, retingueres (val.), retinguesses, retenguessis (bal.) |
| retingués, retinguera (val.), retengués (bal.) |
| retinguéssim, retinguérem (val.), retinguéssem, retenguéssim (bal.) |
| retinguéssiu, retinguéreu (val.), retinguésseu, retenguéssiu (bal.) |
| retinguessin, retingueren (val.), retinguessen, retenguessin (bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) retingut, hagués (haguera) retengut (bal.) |
| haguessis (hagueres) retingut, haguessis (hagueres) retengut (bal.) |
| hagués (haguera) retingut, hagués (haguera) retengut (bal.) |
| haguéssim (haguérem) retingut, haguéssim (haguérem) retengut (bal.) |
| haguéssiu (haguéreu) retingut, haguéssiu (haguéreu) retengut (bal.) |
| haguessin (hagueren) retingut, haguessin (hagueren) retengut (bal.) |
Mode imperatiu
Present
| retingues / reté / retén, retín (val.) |
| retingui, retinga (val.), retengui (bal.) |
| retinguem, retenguem (bal.) |
| reteniu, retingueu |
| retinguin, retinguen (val.), retenguin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | retenir / retindre |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver retingut, haver retengut (bal.) |
| Gerundi | retenint |
| Gerundi compost | havent retingut, havent retengut (bal.) |
| Participi | retingut, retengut (bal.) , retinguda, retenguda (bal.) , retinguts, retenguts (bal.) , retingudes, retengudes (bal.) |
Definició
- No permetre el moviment.
- Conservar en la memòria.
- Impedir la marxa d'algú.
- Controlar la pilota, la bola o el disc sense intentar fer cap jugada d'atac, amb l'objectiu de mantenir un resultat favorable sense donar opcions a l'adversari.
- Cometre una falta consistent a aturar momentàniament la pilota durant la recepció per controlar-la millor.
- Cometre una falta consistent a mantenir la pilota a la mà o a la cesta durant un període de temps excessiu abans de llançar-la.
- placar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017