restablir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| restableixo (cent.), restablesc (val., bal.), restablisc (val.) |
| restableixes, restablixes (val.) |
| restableix, restablix (val.) |
| restablim |
| restabliu |
| restableixen, restablixen (val.) |
Perfet
| he restablert / restablit |
| has restablert / restablit |
| ha restablert / restablit |
| hem restablert / restablit |
| heu restablert / restablit |
| han restablert / restablit |
Imperfet
| restablia |
| restablies |
| restablia |
| restablíem |
| restablíeu |
| restablien |
Plusquamperfet
| havia restablert / restablit |
| havies restablert / restablit |
| havia restablert / restablit |
| havíem restablert / restablit |
| havíeu restablert / restablit |
| havien restablert / restablit |
Passat simple
| restablí |
| restablires |
| restablí |
| restablírem |
| restablíreu |
| restabliren |
Passat perifràstic
| vaig restablir |
| vas (vares) restablir |
| va restablir |
| vam (vàrem) restablir |
| vau (vàreu) restablir |
| van (varen) restablir |
Passat anterior
| haguí restablert / restablit |
| hagueres restablert / restablit |
| hagué restablert / restablit |
| haguérem restablert / restablit |
| haguéreu restablert / restablit |
| hagueren restablert / restablit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver restablert / restablit |
| vas haver restablert / restablit |
| va haver restablert / restablit |
| vam haver restablert / restablit |
| vau haver restablert / restablit |
| van haver restablert / restablit |
Futur
| restabliré |
| restabliràs |
| restablirà |
| restablirem |
| restablireu |
| restabliran |
Futur perfet
| hauré restablert / restablit |
| hauràs restablert / restablit |
| haurà restablert / restablit |
| haurem restablert / restablit |
| haureu restablert / restablit |
| hauran restablert / restablit |
Condicional
| restabliria |
| restabliries |
| restabliria |
| restabliríem |
| restabliríeu |
| restablirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) restablert / restablit |
| hauries (hagueres) restablert / restablit |
| hauria (haguera) restablert / restablit |
| hauríem (haguérem) restablert / restablit |
| hauríeu (haguéreu) restablert / restablit |
| haurien (hagueren) restablert / restablit |
Mode subjuntiu
Present
| restableixi, restablesca / restablisca (val.), restablesqui (bal.) |
| restableixis, restablesques / restablisques (val.), restablesquis (bal.) |
| restableixi, restablesca / restablisca (val.), restablesqui (bal.) |
| restablim, restabliguem (bal.) |
| restabliu, restabligueu (bal.) |
| restableixin, restablesquen / restablisquen (val.), restablesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) restablert / restablit |
| hagis (hages) restablert / restablit |
| hagi (haja) restablert / restablit |
| hàgim (hàgem) restablert / restablit |
| hàgiu (hàgeu) restablert / restablit |
| hagin (hagen) restablert / restablit |
Imperfet
| restablís, restablira (val.) |
| restablissis, restablires (val.), restablisses |
| restablís, restablira (val.) |
| restablíssim, restablírem (val.), restablíssem |
| restablíssiu, restablíreu (val.), restablísseu |
| restablissin, restabliren (val.), restablissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) restablert / restablit |
| haguessis (hagueres) restablert / restablit |
| hagués (haguera) restablert / restablit |
| haguéssim (haguérem) restablert / restablit |
| haguéssiu (haguéreu) restablert / restablit |
| haguessin (hagueren) restablert / restablit |
Mode imperatiu
Present
| restableix, restablix (val.) |
| restableixi, restablesca / restablisca (val.), restablesqui (bal.) |
| restablim, restabliguem (bal.) |
| restabliu |
| restableixin, restablesquen / restablisquen (val.), restablesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | restablir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver restablert / restablit |
| Gerundi | restablint |
| Gerundi compost | havent restablert / restablit |
| Participi | restablert / restablit , restablerta / restablida , restablerts / restablits , restablertes / restablides |
Definició
- Establir altre cop.
- Retornar a un estat previ.
- Retornar a una situació adequada o favorable.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017