Conjugació en català del verb «repugnar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

repugnar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
repugno (cent.), repugne (val.), repugn (bal.)
repugnes
repugna
repugnem, repugnam (bal.)
repugneu, repugnau (bal.)
repugnen
Perfet
he repugnat
has repugnat
ha repugnat
hem repugnat
heu repugnat
han repugnat
Imperfet
repugnava
repugnaves
repugnava
repugnàvem
repugnàveu
repugnaven
Plusquamperfet
havia repugnat
havies repugnat
havia repugnat
havíem repugnat
havíeu repugnat
havien repugnat
Passat simple
repugní
repugnares
repugnà
repugnàrem
repugnàreu
repugnaren
Passat perifràstic
vaig repugnar
vas (vares) repugnar
va repugnar
vam (vàrem) repugnar
vau (vàreu) repugnar
van (varen) repugnar
Passat anterior
haguí repugnat
hagueres repugnat
hagué repugnat
haguérem repugnat
haguéreu repugnat
hagueren repugnat
Passat anterior perifràstic
vaig haver repugnat
vas haver repugnat
va haver repugnat
vam haver repugnat
vau haver repugnat
van haver repugnat
Futur
repugnaré
repugnaràs
repugnarà
repugnarem
repugnareu
repugnaran
Futur perfet
hauré repugnat
hauràs repugnat
haurà repugnat
haurem repugnat
haureu repugnat
hauran repugnat
Condicional
repugnaria
repugnaries
repugnaria
repugnaríem
repugnaríeu
repugnarien
Condicional perfet
hauria (haguera) repugnat
hauries (hagueres) repugnat
hauria (haguera) repugnat
hauríem (haguérem) repugnat
hauríeu (haguéreu) repugnat
haurien (hagueren) repugnat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
repugni, repugne (val.)
repugnis, repugnes (val.)
repugni, repugne (val.)
repugnem
repugneu
repugnin, repugnen (val.)
Perfet
hagi (haja) repugnat
hagis (hages) repugnat
hagi (haja) repugnat
hàgim (hàgem) repugnat
hàgiu (hàgeu) repugnat
hagin (hagen) repugnat
Imperfet
repugnés, repugnara (val.), repugnàs (val., bal.)
repugnessis, repugnares (val.), repugnassis (bal.), repugnesses, repugnasses (val., bal.)
repugnés, repugnara (val.), repugnàs (val., bal.)
repugnéssim, repugnàrem (val.), repugnàssim (bal.), repugnéssem, repugnàssem (val., bal.)
repugnéssiu, repugnàreu (val.), repugnàssiu (bal.), repugnésseu, repugnàsseu (val., bal.)
repugnessin, repugnaren (val.), repugnassin (bal.), repugnessen, repugnassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) repugnat
haguessis (hagueres) repugnat
hagués (haguera) repugnat
haguéssim (haguérem) repugnat
haguéssiu (haguéreu) repugnat
haguessin (hagueren) repugnat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
 
repugna
repugni, repugne (val.)
repugnem
repugneu, repugnau (bal.)
repugnin, repugnen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu repugnar
Infinitiu compost haver repugnat
Gerundi repugnant
Gerundi compost havent repugnat
Participi repugnat , repugnada , repugnats , repugnades

Tornar a l'índex

Definició

  1. causar repugnància o fàstic

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.