renunciar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| renuncio (cent.), renuncie (val.), renuncii (bal.) |
| renuncies |
| renuncia |
| renunciem, renunciam (bal.) |
| renuncieu, renunciau (bal.) |
| renuncien |
Perfet
| he renunciat |
| has renunciat |
| ha renunciat |
| hem renunciat |
| heu renunciat |
| han renunciat |
Imperfet
| renunciava |
| renunciaves |
| renunciava |
| renunciàvem |
| renunciàveu |
| renunciaven |
Plusquamperfet
| havia renunciat |
| havies renunciat |
| havia renunciat |
| havíem renunciat |
| havíeu renunciat |
| havien renunciat |
Passat simple
| renuncií |
| renunciares |
| renuncià |
| renunciàrem |
| renunciàreu |
| renunciaren |
Passat perifràstic
| vaig renunciar |
| vas (vares) renunciar |
| va renunciar |
| vam (vàrem) renunciar |
| vau (vàreu) renunciar |
| van (varen) renunciar |
Passat anterior
| haguí renunciat |
| hagueres renunciat |
| hagué renunciat |
| haguérem renunciat |
| haguéreu renunciat |
| hagueren renunciat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver renunciat |
| vas haver renunciat |
| va haver renunciat |
| vam haver renunciat |
| vau haver renunciat |
| van haver renunciat |
Futur
| renunciaré |
| renunciaràs |
| renunciarà |
| renunciarem |
| renunciareu |
| renunciaran |
Futur perfet
| hauré renunciat |
| hauràs renunciat |
| haurà renunciat |
| haurem renunciat |
| haureu renunciat |
| hauran renunciat |
Condicional
| renunciaria |
| renunciaries |
| renunciaria |
| renunciaríem |
| renunciaríeu |
| renunciarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) renunciat |
| hauries (hagueres) renunciat |
| hauria (haguera) renunciat |
| hauríem (haguérem) renunciat |
| hauríeu (haguéreu) renunciat |
| haurien (hagueren) renunciat |
Mode subjuntiu
Present
| renunciï, renuncie (val.) |
| renunciïs, renuncies (val.) |
| renunciï, renuncie (val.) |
| renunciem |
| renuncieu |
| renunciïn, renuncien (val.) |
Perfet
| hagi (haja) renunciat |
| hagis (hages) renunciat |
| hagi (haja) renunciat |
| hàgim (hàgem) renunciat |
| hàgiu (hàgeu) renunciat |
| hagin (hagen) renunciat |
Imperfet
| renunciés, renunciara (val.), renunciàs (val., bal.) |
| renunciessis, renunciares (val.), renunciassis (bal.), renunciesses, renunciasses (val., bal.) |
| renunciés, renunciara (val.), renunciàs (val., bal.) |
| renunciéssim, renunciàrem (val.), renunciàssim (bal.), renunciéssem, renunciàssem (val., bal.) |
| renunciéssiu, renunciàreu (val.), renunciàssiu (bal.), renunciésseu, renunciàsseu (val., bal.) |
| renunciessin, renunciaren (val.), renunciassin (bal.), renunciessen, renunciassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) renunciat |
| haguessis (hagueres) renunciat |
| hagués (haguera) renunciat |
| haguéssim (haguérem) renunciat |
| haguéssiu (haguéreu) renunciat |
| haguessin (hagueren) renunciat |
Mode imperatiu
Present
| renuncia |
| renunciï, renuncie (val.) |
| renunciem |
| renuncieu, renunciau (bal.) |
| renunciïn, renuncien (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | renunciar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver renunciat |
| Gerundi | renunciant |
| Gerundi compost | havent renunciat |
| Participi | renunciat , renunciada , renunciats , renunciades |
Definició
- Rebutjar algun dret o benefici de forma voluntària (una herència, un càrrec, un premi, un dret, etc.).
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017