renegar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| renego (cent.), renegue (val.), reneg (bal.) |
| renegues |
| renega |
| reneguem, renegam (bal.) |
| renegueu, renegau (bal.) |
| reneguen |
Perfet
| he renegat |
| has renegat |
| ha renegat |
| hem renegat |
| heu renegat |
| han renegat |
Imperfet
| renegava |
| renegaves |
| renegava |
| renegàvem |
| renegàveu |
| renegaven |
Plusquamperfet
| havia renegat |
| havies renegat |
| havia renegat |
| havíem renegat |
| havíeu renegat |
| havien renegat |
Passat simple
| reneguí |
| renegares |
| renegà |
| renegàrem |
| renegàreu |
| renegaren |
Passat perifràstic
| vaig renegar |
| vas (vares) renegar |
| va renegar |
| vam (vàrem) renegar |
| vau (vàreu) renegar |
| van (varen) renegar |
Passat anterior
| haguí renegat |
| hagueres renegat |
| hagué renegat |
| haguérem renegat |
| haguéreu renegat |
| hagueren renegat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver renegat |
| vas haver renegat |
| va haver renegat |
| vam haver renegat |
| vau haver renegat |
| van haver renegat |
Futur
| renegaré |
| renegaràs |
| renegarà |
| renegarem |
| renegareu |
| renegaran |
Futur perfet
| hauré renegat |
| hauràs renegat |
| haurà renegat |
| haurem renegat |
| haureu renegat |
| hauran renegat |
Condicional
| renegaria |
| renegaries |
| renegaria |
| renegaríem |
| renegaríeu |
| renegarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) renegat |
| hauries (hagueres) renegat |
| hauria (haguera) renegat |
| hauríem (haguérem) renegat |
| hauríeu (haguéreu) renegat |
| haurien (hagueren) renegat |
Mode subjuntiu
Present
| renegui, renegue (val.) |
| reneguis, renegues (val.) |
| renegui, renegue (val.) |
| reneguem |
| renegueu |
| reneguin, reneguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) renegat |
| hagis (hages) renegat |
| hagi (haja) renegat |
| hàgim (hàgem) renegat |
| hàgiu (hàgeu) renegat |
| hagin (hagen) renegat |
Imperfet
| renegués, renegara (val.), renegàs (val., bal.) |
| reneguessis, renegares (val.), renegassis (bal.), reneguesses, renegasses (val., bal.) |
| renegués, renegara (val.), renegàs (val., bal.) |
| reneguéssim, renegàrem (val.), renegàssim (bal.), reneguéssem, renegàssem (val., bal.) |
| reneguéssiu, renegàreu (val.), renegàssiu (bal.), reneguésseu, renegàsseu (val., bal.) |
| reneguessin, renegaren (val.), renegassin (bal.), reneguessen, renegassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) renegat |
| haguessis (hagueres) renegat |
| hagués (haguera) renegat |
| haguéssim (haguérem) renegat |
| haguéssiu (haguéreu) renegat |
| haguessin (hagueren) renegat |
Mode imperatiu
Present
| renega |
| renegui, renegue (val.) |
| reneguem |
| renegueu, renegau (bal.) |
| reneguin, reneguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | renegar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver renegat |
| Gerundi | renegant |
| Gerundi compost | havent renegat |
| Participi | renegat , renegada , renegats , renegades |
Definició
- Renunciar a un vincle establert i acceptat anteriorment.
- Injuriar amb males paraules.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017