refusar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| refuso (cent.), refuse (val.), refús (bal.) |
| refuses |
| refusa |
| refusem, refusam (bal.) |
| refuseu, refusau (bal.) |
| refusen |
Perfet
| he refusat |
| has refusat |
| ha refusat |
| hem refusat |
| heu refusat |
| han refusat |
Imperfet
| refusava |
| refusaves |
| refusava |
| refusàvem |
| refusàveu |
| refusaven |
Plusquamperfet
| havia refusat |
| havies refusat |
| havia refusat |
| havíem refusat |
| havíeu refusat |
| havien refusat |
Passat simple
| refusí |
| refusares |
| refusà |
| refusàrem |
| refusàreu |
| refusaren |
Passat perifràstic
| vaig refusar |
| vas (vares) refusar |
| va refusar |
| vam (vàrem) refusar |
| vau (vàreu) refusar |
| van (varen) refusar |
Passat anterior
| haguí refusat |
| hagueres refusat |
| hagué refusat |
| haguérem refusat |
| haguéreu refusat |
| hagueren refusat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver refusat |
| vas haver refusat |
| va haver refusat |
| vam haver refusat |
| vau haver refusat |
| van haver refusat |
Futur
| refusaré |
| refusaràs |
| refusarà |
| refusarem |
| refusareu |
| refusaran |
Futur perfet
| hauré refusat |
| hauràs refusat |
| haurà refusat |
| haurem refusat |
| haureu refusat |
| hauran refusat |
Condicional
| refusaria |
| refusaries |
| refusaria |
| refusaríem |
| refusaríeu |
| refusarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) refusat |
| hauries (hagueres) refusat |
| hauria (haguera) refusat |
| hauríem (haguérem) refusat |
| hauríeu (haguéreu) refusat |
| haurien (hagueren) refusat |
Mode subjuntiu
Present
| refusi, refuse (val.) |
| refusis, refuses (val.) |
| refusi, refuse (val.) |
| refusem |
| refuseu |
| refusin, refusen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) refusat |
| hagis (hages) refusat |
| hagi (haja) refusat |
| hàgim (hàgem) refusat |
| hàgiu (hàgeu) refusat |
| hagin (hagen) refusat |
Imperfet
| refusés, refusara (val.), refusàs (val., bal.) |
| refusessis, refusares (val.), refusassis (bal.), refusesses, refusasses (val., bal.) |
| refusés, refusara (val.), refusàs (val., bal.) |
| refuséssim, refusàrem (val.), refusàssim (bal.), refuséssem, refusàssem (val., bal.) |
| refuséssiu, refusàreu (val.), refusàssiu (bal.), refusésseu, refusàsseu (val., bal.) |
| refusessin, refusaren (val.), refusassin (bal.), refusessen, refusassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) refusat |
| haguessis (hagueres) refusat |
| hagués (haguera) refusat |
| haguéssim (haguérem) refusat |
| haguéssiu (haguéreu) refusat |
| haguessin (hagueren) refusat |
Mode imperatiu
Present
| refusa |
| refusi, refuse (val.) |
| refusem |
| refuseu, refusau (bal.) |
| refusin, refusen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | refusar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver refusat |
| Gerundi | refusant |
| Gerundi compost | havent refusat |
| Participi | refusat , refusada , refusats , refusades |
Definició
- rebutjar
- rebutjar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017