refulgir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals
Mode indicatiu
Present
| refulgeixo (cent.), refulgesc (val., bal.), refulgisc (val.) |
| refulgeixes, refulgixes (val.) |
| refulgeix, refulgix (val.) |
| refulgim |
| refulgiu |
| refulgeixen, refulgixen (val.) |
Perfet
| he refulgit |
| has refulgit |
| ha refulgit |
| hem refulgit |
| heu refulgit |
| han refulgit |
Imperfet
| refulgia |
| refulgies |
| refulgia |
| refulgíem |
| refulgíeu |
| refulgien |
Plusquamperfet
| havia refulgit |
| havies refulgit |
| havia refulgit |
| havíem refulgit |
| havíeu refulgit |
| havien refulgit |
Passat simple
| refulgí |
| refulgires |
| refulgí |
| refulgírem |
| refulgíreu |
| refulgiren |
Passat perifràstic
| vaig refulgir |
| vas (vares) refulgir |
| va refulgir |
| vam (vàrem) refulgir |
| vau (vàreu) refulgir |
| van (varen) refulgir |
Passat anterior
| haguí refulgit |
| hagueres refulgit |
| hagué refulgit |
| haguérem refulgit |
| haguéreu refulgit |
| hagueren refulgit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver refulgit |
| vas haver refulgit |
| va haver refulgit |
| vam haver refulgit |
| vau haver refulgit |
| van haver refulgit |
Futur
| refulgiré |
| refulgiràs |
| refulgirà |
| refulgirem |
| refulgireu |
| refulgiran |
Futur perfet
| hauré refulgit |
| hauràs refulgit |
| haurà refulgit |
| haurem refulgit |
| haureu refulgit |
| hauran refulgit |
Condicional
| refulgiria |
| refulgiries |
| refulgiria |
| refulgiríem |
| refulgiríeu |
| refulgirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) refulgit |
| hauries (hagueres) refulgit |
| hauria (haguera) refulgit |
| hauríem (haguérem) refulgit |
| hauríeu (haguéreu) refulgit |
| haurien (hagueren) refulgit |
Mode subjuntiu
Present
| refulgeixi, refulgesca / refulgisca (val.), refulgesqui (bal.) |
| refulgeixis, refulgesques / refulgisques (val.), refulgesquis (bal.) |
| refulgeixi, refulgesca / refulgisca (val.), refulgesqui (bal.) |
| refulgim, refulgiguem (bal.) |
| refulgiu, refulgigueu (bal.) |
| refulgeixin, refulgesquen / refulgisquen (val.), refulgesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) refulgit |
| hagis (hages) refulgit |
| hagi (haja) refulgit |
| hàgim (hàgem) refulgit |
| hàgiu (hàgeu) refulgit |
| hagin (hagen) refulgit |
Imperfet
| refulgís, refulgira (val.) |
| refulgissis, refulgires (val.), refulgisses |
| refulgís, refulgira (val.) |
| refulgíssim, refulgírem (val.), refulgíssem |
| refulgíssiu, refulgíreu (val.), refulgísseu |
| refulgissin, refulgiren (val.), refulgissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) refulgit |
| haguessis (hagueres) refulgit |
| hagués (haguera) refulgit |
| haguéssim (haguérem) refulgit |
| haguéssiu (haguéreu) refulgit |
| haguessin (hagueren) refulgit |
Mode imperatiu
Present
| refulgeix, refulgix (val.) |
| refulgeixi, refulgesca / refulgisca (val.), refulgesqui (bal.) |
| refulgim, refulgiguem (bal.) |
| refulgiu |
| refulgeixin, refulgesquen / refulgisquen (val.), refulgesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | refulgir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver refulgit |
| Gerundi | refulgint |
| Gerundi compost | havent refulgit |
| Participi | refulgit , refulgida , refulgits , refulgides |
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017