refegir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| refegeixo (cent.), refegesc (val., bal.), refegisc (val.) |
| refegeixes, refegixes (val.) |
| refegeix, refegix (val.) |
| refegim |
| refegiu |
| refegeixen, refegixen (val.) |
Perfet
| he refegit |
| has refegit |
| ha refegit |
| hem refegit |
| heu refegit |
| han refegit |
Imperfet
| refegia |
| refegies |
| refegia |
| refegíem |
| refegíeu |
| refegien |
Plusquamperfet
| havia refegit |
| havies refegit |
| havia refegit |
| havíem refegit |
| havíeu refegit |
| havien refegit |
Passat simple
| refegí |
| refegires |
| refegí |
| refegírem |
| refegíreu |
| refegiren |
Passat perifràstic
| vaig refegir |
| vas (vares) refegir |
| va refegir |
| vam (vàrem) refegir |
| vau (vàreu) refegir |
| van (varen) refegir |
Passat anterior
| haguí refegit |
| hagueres refegit |
| hagué refegit |
| haguérem refegit |
| haguéreu refegit |
| hagueren refegit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver refegit |
| vas haver refegit |
| va haver refegit |
| vam haver refegit |
| vau haver refegit |
| van haver refegit |
Futur
| refegiré |
| refegiràs |
| refegirà |
| refegirem |
| refegireu |
| refegiran |
Futur perfet
| hauré refegit |
| hauràs refegit |
| haurà refegit |
| haurem refegit |
| haureu refegit |
| hauran refegit |
Condicional
| refegiria |
| refegiries |
| refegiria |
| refegiríem |
| refegiríeu |
| refegirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) refegit |
| hauries (hagueres) refegit |
| hauria (haguera) refegit |
| hauríem (haguérem) refegit |
| hauríeu (haguéreu) refegit |
| haurien (hagueren) refegit |
Mode subjuntiu
Present
| refegeixi, refegesca / refegisca (val.), refegesqui (bal.) |
| refegeixis, refegesques / refegisques (val.), refegesquis (bal.) |
| refegeixi, refegesca / refegisca (val.), refegesqui (bal.) |
| refegim, refegiguem (bal.) |
| refegiu, refegigueu (bal.) |
| refegeixin, refegesquen / refegisquen (val.), refegesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) refegit |
| hagis (hages) refegit |
| hagi (haja) refegit |
| hàgim (hàgem) refegit |
| hàgiu (hàgeu) refegit |
| hagin (hagen) refegit |
Imperfet
| refegís, refegira (val.) |
| refegissis, refegires (val.), refegisses |
| refegís, refegira (val.) |
| refegíssim, refegírem (val.), refegíssem |
| refegíssiu, refegíreu (val.), refegísseu |
| refegissin, refegiren (val.), refegissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) refegit |
| haguessis (hagueres) refegit |
| hagués (haguera) refegit |
| haguéssim (haguérem) refegit |
| haguéssiu (haguéreu) refegit |
| haguessin (hagueren) refegit |
Mode imperatiu
Present
| refegeix, refegix (val.) |
| refegeixi, refegesca / refegisca (val.), refegesqui (bal.) |
| refegim, refegiguem (bal.) |
| refegiu |
| refegeixin, refegesquen / refegisquen (val.), refegesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | refegir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver refegit |
| Gerundi | refegint |
| Gerundi compost | havent refegit |
| Participi | refegit , refegida , refegits , refegides |
Definició
- Tornar a prendre d'un menjar del qual ja s'havia consumit una ració normal.
- # "Lo que és jo, de tot vaig refegir", L'Ignorancia, núm. 42 (abril 1880)
- # "(...) Com que som bon cristià/no puc renegar des vi/i m’agrada refegir/tant per dinar com sopar (...)" Pere-Gil (Vicens Terrassa Umbert), “Mallorca a la cuina”, 1996.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017