reencarnar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| reencarno (cent.), reencarne (val.), reencarn (bal.) |
| reencarnes |
| reencarna |
| reencarnem, reencarnam (bal.) |
| reencarneu, reencarnau (bal.) |
| reencarnen |
Perfet
| he reencarnat |
| has reencarnat |
| ha reencarnat |
| hem reencarnat |
| heu reencarnat |
| han reencarnat |
Imperfet
| reencarnava |
| reencarnaves |
| reencarnava |
| reencarnàvem |
| reencarnàveu |
| reencarnaven |
Plusquamperfet
| havia reencarnat |
| havies reencarnat |
| havia reencarnat |
| havíem reencarnat |
| havíeu reencarnat |
| havien reencarnat |
Passat simple
| reencarní |
| reencarnares |
| reencarnà |
| reencarnàrem |
| reencarnàreu |
| reencarnaren |
Passat perifràstic
| vaig reencarnar |
| vas (vares) reencarnar |
| va reencarnar |
| vam (vàrem) reencarnar |
| vau (vàreu) reencarnar |
| van (varen) reencarnar |
Passat anterior
| haguí reencarnat |
| hagueres reencarnat |
| hagué reencarnat |
| haguérem reencarnat |
| haguéreu reencarnat |
| hagueren reencarnat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver reencarnat |
| vas haver reencarnat |
| va haver reencarnat |
| vam haver reencarnat |
| vau haver reencarnat |
| van haver reencarnat |
Futur
| reencarnaré |
| reencarnaràs |
| reencarnarà |
| reencarnarem |
| reencarnareu |
| reencarnaran |
Futur perfet
| hauré reencarnat |
| hauràs reencarnat |
| haurà reencarnat |
| haurem reencarnat |
| haureu reencarnat |
| hauran reencarnat |
Condicional
| reencarnaria |
| reencarnaries |
| reencarnaria |
| reencarnaríem |
| reencarnaríeu |
| reencarnarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) reencarnat |
| hauries (hagueres) reencarnat |
| hauria (haguera) reencarnat |
| hauríem (haguérem) reencarnat |
| hauríeu (haguéreu) reencarnat |
| haurien (hagueren) reencarnat |
Mode subjuntiu
Present
| reencarni, reencarne (val.) |
| reencarnis, reencarnes (val.) |
| reencarni, reencarne (val.) |
| reencarnem |
| reencarneu |
| reencarnin, reencarnen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) reencarnat |
| hagis (hages) reencarnat |
| hagi (haja) reencarnat |
| hàgim (hàgem) reencarnat |
| hàgiu (hàgeu) reencarnat |
| hagin (hagen) reencarnat |
Imperfet
| reencarnés, reencarnara (val.), reencarnàs (val., bal.) |
| reencarnessis, reencarnares (val.), reencarnassis (bal.), reencarnesses, reencarnasses (val., bal.) |
| reencarnés, reencarnara (val.), reencarnàs (val., bal.) |
| reencarnéssim, reencarnàrem (val.), reencarnàssim (bal.), reencarnéssem, reencarnàssem (val., bal.) |
| reencarnéssiu, reencarnàreu (val.), reencarnàssiu (bal.), reencarnésseu, reencarnàsseu (val., bal.) |
| reencarnessin, reencarnaren (val.), reencarnassin (bal.), reencarnessen, reencarnassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) reencarnat |
| haguessis (hagueres) reencarnat |
| hagués (haguera) reencarnat |
| haguéssim (haguérem) reencarnat |
| haguéssiu (haguéreu) reencarnat |
| haguessin (hagueren) reencarnat |
Mode imperatiu
Present
| reencarna |
| reencarni, reencarne (val.) |
| reencarnem |
| reencarneu, reencarnau (bal.) |
| reencarnin, reencarnen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | reencarnar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver reencarnat |
| Gerundi | reencarnant |
| Gerundi compost | havent reencarnat |
| Participi | reencarnat , reencarnada , reencarnats , reencarnades |
Definició
- Tornar a ocupar un cos viu, l'ànima d'algú que va morir.
- Ser l'element representant de quelcom passat.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017