reeixir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| reïxo (cent.), reïsc (val., bal.) |
| reïxes |
| reïx |
| reeixim |
| reeixiu |
| reïxen |
Perfet
| he reeixit |
| has reeixit |
| ha reeixit |
| hem reeixit |
| heu reeixit |
| han reeixit |
Imperfet
| reeixia |
| reeixies |
| reeixia |
| reeixíem |
| reeixíeu |
| reeixien |
Plusquamperfet
| havia reeixit |
| havies reeixit |
| havia reeixit |
| havíem reeixit |
| havíeu reeixit |
| havien reeixit |
Passat simple
| reeixí / reïsquí |
| reeixires / reïsqueres |
| reeixí / reïsqué |
| reeixírem / reïsquérem |
| reeixíreu / reïsquéreu |
| reeixiren / reïsqueren |
Passat perifràstic
| vaig reeixir |
| vas (vares) reeixir |
| va reeixir |
| vam (vàrem) reeixir |
| vau (vàreu) reeixir |
| van (varen) reeixir |
Passat anterior
| haguí reeixit |
| hagueres reeixit |
| hagué reeixit |
| haguérem reeixit |
| haguéreu reeixit |
| hagueren reeixit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver reeixit |
| vas haver reeixit |
| va haver reeixit |
| vam haver reeixit |
| vau haver reeixit |
| van haver reeixit |
Futur
| reeixiré |
| reeixiràs |
| reeixirà |
| reeixirem |
| reeixireu |
| reeixiran |
Futur perfet
| hauré reeixit |
| hauràs reeixit |
| haurà reeixit |
| haurem reeixit |
| haureu reeixit |
| hauran reeixit |
Condicional
| reeixiria |
| reeixiries |
| reeixiria |
| reeixiríem |
| reeixiríeu |
| reeixirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) reeixit |
| hauries (hagueres) reeixit |
| hauria (haguera) reeixit |
| hauríem (haguérem) reeixit |
| hauríeu (haguéreu) reeixit |
| haurien (hagueren) reeixit |
Mode subjuntiu
Present
| reïsqui / reïxi, reïsca (val.) |
| reïsquis / reïxis, reïsques (val.) |
| reïsqui / reïxi, reïsca (val.) |
| reeixim / reïsquem |
| reeixiu / reïsqueu |
| reïsquin / reïxin, reïsquen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) reeixit |
| hagis (hages) reeixit |
| hagi (haja) reeixit |
| hàgim (hàgem) reeixit |
| hàgiu (hàgeu) reeixit |
| hagin (hagen) reeixit |
Imperfet
| reeixís / reïsqués, reeixira / reïsquera (val.) |
| reeixissis / reïsquessis, reeixires / reïsqueres (val.), reeixisses / reïsquesses |
| reeixís / reïsqués, reeixira / reïsquera (val.) |
| reeixíssim / reïsquéssim, reeixírem / reïsquérem (val.), reeixíssem / reïsquéssem |
| reeixíssiu / reïsquéssiu, reeixíreu / reïsquéreu (val.), reeixísseu / reïsquésseu |
| reeixissin / reïsquessin, reeixiren / reïsqueren (val.), reeixissen / reïsquessen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) reeixit |
| haguessis (hagueres) reeixit |
| hagués (haguera) reeixit |
| haguéssim (haguérem) reeixit |
| haguéssiu (haguéreu) reeixit |
| haguessin (hagueren) reeixit |
Mode imperatiu
Present
| reïx |
| reïxi, reïsca (val.) |
| reeixim |
| reeixiu |
| reïxin, reïsquen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | reeixir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver reeixit |
| Gerundi | reeixint |
| Gerundi compost | havent reeixit |
| Participi | reeixit , reeixida , reeixits , reeixides |
Definició
- Una cosa, eixir bé a qui se la proposa.
- Una persona, tenir succés, reeiximent, en quelcom que emprèn.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017