reconvenir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| reconvinc, reconvenc (bal.) |
| reconvens |
| reconvé |
| reconvenim |
| reconveniu |
| reconvenen |
Perfet
| he reconvingut, he reconvengut (bal.) |
| has reconvingut, has reconvengut (bal.) |
| ha reconvingut, ha reconvengut (bal.) |
| hem reconvingut, hem reconvengut (bal.) |
| heu reconvingut, heu reconvengut (bal.) |
| han reconvingut, han reconvengut (bal.) |
Imperfet
| reconvenia |
| reconvenies |
| reconvenia |
| reconveníem |
| reconveníeu |
| reconvenien |
Plusquamperfet
| havia reconvingut, havia reconvengut (bal.) |
| havies reconvingut, havies reconvengut (bal.) |
| havia reconvingut, havia reconvengut (bal.) |
| havíem reconvingut, havíem reconvengut (bal.) |
| havíeu reconvingut, havíeu reconvengut (bal.) |
| havien reconvingut, havien reconvengut (bal.) |
Passat simple
| reconvinguí, reconvenguí (bal.) |
| reconvingueres, reconvengueres (bal.) |
| reconvingué, reconvengué (bal.) |
| reconvinguérem, reconvenguérem (bal.) |
| reconvinguéreu, reconvenguéreu (bal.) |
| reconvingueren, reconvengueren (bal.) |
Passat perifràstic
| vaig reconvenir / reconvindre |
| vas (vares) reconvenir / reconvindre |
| va reconvenir / reconvindre |
| vam (vàrem) reconvenir / reconvindre |
| vau (vàreu) reconvenir / reconvindre |
| van (varen) reconvenir / reconvindre |
Passat anterior
| haguí reconvingut, haguí reconvengut (bal.) |
| hagueres reconvingut, hagueres reconvengut (bal.) |
| hagué reconvingut, hagué reconvengut (bal.) |
| haguérem reconvingut, haguérem reconvengut (bal.) |
| haguéreu reconvingut, haguéreu reconvengut (bal.) |
| hagueren reconvingut, hagueren reconvengut (bal.) |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver reconvingut, vaig haver reconvengut (bal.) |
| vas haver reconvingut, vas haver reconvengut (bal.) |
| va haver reconvingut, va haver reconvengut (bal.) |
| vam haver reconvingut, vam haver reconvengut (bal.) |
| vau haver reconvingut, vau haver reconvengut (bal.) |
| van haver reconvingut, van haver reconvengut (bal.) |
Futur
| reconvindré, reconvendré (bal.) |
| reconvindràs, reconvendràs (bal.) |
| reconvindrà, reconvendrà (bal.) |
| reconvindrem, reconvendrem (bal.) |
| reconvindreu, reconvendreu (bal.) |
| reconvindran, reconvendran (bal.) |
Futur perfet
| hauré reconvingut, hauré reconvengut (bal.) |
| hauràs reconvingut, hauràs reconvengut (bal.) |
| haurà reconvingut, haurà reconvengut (bal.) |
| haurem reconvingut, haurem reconvengut (bal.) |
| haureu reconvingut, haureu reconvengut (bal.) |
| hauran reconvingut, hauran reconvengut (bal.) |
Condicional
| reconvindria, reconvendria (bal.) |
| reconvindries, reconvendries (bal.) |
| reconvindria, reconvendria (bal.) |
| reconvindríem, reconvendríem (bal.) |
| reconvindríeu, reconvendríeu (bal.) |
| reconvindrien, reconvendrien (bal.) |
Condicional perfet
| hauria (haguera) reconvingut, hauria (haguera) reconvengut (bal.) |
| hauries (hagueres) reconvingut, hauries (hagueres) reconvengut (bal.) |
| hauria (haguera) reconvingut, hauria (haguera) reconvengut (bal.) |
| hauríem (haguérem) reconvingut, hauríem (haguérem) reconvengut (bal.) |
| hauríeu (haguéreu) reconvingut, hauríeu (haguéreu) reconvengut (bal.) |
| haurien (hagueren) reconvingut, haurien (hagueren) reconvengut (bal.) |
Mode subjuntiu
Present
| reconvingui, reconvinga (val.), reconvengui (bal.) |
| reconvinguis, reconvingues (val.), reconvenguis (bal.) |
| reconvingui, reconvinga (val.), reconvengui (bal.) |
| reconvinguem, reconvenguem (bal.) |
| reconvingueu, reconvengueu (bal.) |
| reconvinguin, reconvinguen (val.), reconvenguin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) reconvingut, hagi (haja) reconvengut (bal.) |
| hagis (hages) reconvingut, hagis (hages) reconvengut (bal.) |
| hagi (haja) reconvingut, hagi (haja) reconvengut (bal.) |
| hàgim (hàgem) reconvingut, hàgim (hàgem) reconvengut (bal.) |
| hàgiu (hàgeu) reconvingut, hàgiu (hàgeu) reconvengut (bal.) |
| hagin (hagen) reconvingut, hagin (hagen) reconvengut (bal.) |
Imperfet
| reconvingués, reconvinguera (val.), reconvengués (bal.) |
| reconvinguessis, reconvingueres (val.), reconvinguesses, reconvenguessis (bal.) |
| reconvingués, reconvinguera (val.), reconvengués (bal.) |
| reconvinguéssim, reconvinguérem (val.), reconvinguéssem, reconvenguéssim (bal.) |
| reconvinguéssiu, reconvinguéreu (val.), reconvinguésseu, reconvenguéssiu (bal.) |
| reconvinguessin, reconvingueren (val.), reconvinguessen, reconvenguessin (bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) reconvingut, hagués (haguera) reconvengut (bal.) |
| haguessis (hagueres) reconvingut, haguessis (hagueres) reconvengut (bal.) |
| hagués (haguera) reconvingut, hagués (haguera) reconvengut (bal.) |
| haguéssim (haguérem) reconvingut, haguéssim (haguérem) reconvengut (bal.) |
| haguéssiu (haguéreu) reconvingut, haguéssiu (haguéreu) reconvengut (bal.) |
| haguessin (hagueren) reconvingut, haguessin (hagueren) reconvengut (bal.) |
Mode imperatiu
Present
| reconvén, reconvín (val.) |
| reconvingui, reconvinga (val.), reconvengui (bal.) |
| reconvinguem, reconvenguem (bal.) |
| reconveniu |
| reconvinguin, reconvinguen (val.), reconvenguin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | reconvenir / reconvindre |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver reconvingut, haver reconvengut (bal.) |
| Gerundi | reconvenint |
| Gerundi compost | havent reconvingut, havent reconvengut (bal.) |
| Participi | reconvingut, reconvengut (bal.) , reconvinguda, reconvenguda (bal.) , reconvinguts, reconvenguts (bal.) , reconvingudes, reconvengudes (bal.) |
Definició
- Cridar l'atenció sobre un comportament incorrecte, esperant que l'altre se'n retracti.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017