reconciliar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| reconcilio (cent.), reconcilie (val.), reconcilii (bal.) |
| reconcilies |
| reconcilia |
| reconciliem, reconciliam (bal.) |
| reconcilieu, reconciliau (bal.) |
| reconcilien |
Perfet
| he reconciliat |
| has reconciliat |
| ha reconciliat |
| hem reconciliat |
| heu reconciliat |
| han reconciliat |
Imperfet
| reconciliava |
| reconciliaves |
| reconciliava |
| reconciliàvem |
| reconciliàveu |
| reconciliaven |
Plusquamperfet
| havia reconciliat |
| havies reconciliat |
| havia reconciliat |
| havíem reconciliat |
| havíeu reconciliat |
| havien reconciliat |
Passat simple
| reconcilií |
| reconciliares |
| reconcilià |
| reconciliàrem |
| reconciliàreu |
| reconciliaren |
Passat perifràstic
| vaig reconciliar |
| vas (vares) reconciliar |
| va reconciliar |
| vam (vàrem) reconciliar |
| vau (vàreu) reconciliar |
| van (varen) reconciliar |
Passat anterior
| haguí reconciliat |
| hagueres reconciliat |
| hagué reconciliat |
| haguérem reconciliat |
| haguéreu reconciliat |
| hagueren reconciliat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver reconciliat |
| vas haver reconciliat |
| va haver reconciliat |
| vam haver reconciliat |
| vau haver reconciliat |
| van haver reconciliat |
Futur
| reconciliaré |
| reconciliaràs |
| reconciliarà |
| reconciliarem |
| reconciliareu |
| reconciliaran |
Futur perfet
| hauré reconciliat |
| hauràs reconciliat |
| haurà reconciliat |
| haurem reconciliat |
| haureu reconciliat |
| hauran reconciliat |
Condicional
| reconciliaria |
| reconciliaries |
| reconciliaria |
| reconciliaríem |
| reconciliaríeu |
| reconciliarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) reconciliat |
| hauries (hagueres) reconciliat |
| hauria (haguera) reconciliat |
| hauríem (haguérem) reconciliat |
| hauríeu (haguéreu) reconciliat |
| haurien (hagueren) reconciliat |
Mode subjuntiu
Present
| reconciliï, reconcilie (val.) |
| reconciliïs, reconcilies (val.) |
| reconciliï, reconcilie (val.) |
| reconciliem |
| reconcilieu |
| reconciliïn, reconcilien (val.) |
Perfet
| hagi (haja) reconciliat |
| hagis (hages) reconciliat |
| hagi (haja) reconciliat |
| hàgim (hàgem) reconciliat |
| hàgiu (hàgeu) reconciliat |
| hagin (hagen) reconciliat |
Imperfet
| reconciliés, reconciliara (val.), reconciliàs (val., bal.) |
| reconciliessis, reconciliares (val.), reconciliassis (bal.), reconciliesses, reconciliasses (val., bal.) |
| reconciliés, reconciliara (val.), reconciliàs (val., bal.) |
| reconciliéssim, reconciliàrem (val.), reconciliàssim (bal.), reconciliéssem, reconciliàssem (val., bal.) |
| reconciliéssiu, reconciliàreu (val.), reconciliàssiu (bal.), reconciliésseu, reconciliàsseu (val., bal.) |
| reconciliessin, reconciliaren (val.), reconciliassin (bal.), reconciliessen, reconciliassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) reconciliat |
| haguessis (hagueres) reconciliat |
| hagués (haguera) reconciliat |
| haguéssim (haguérem) reconciliat |
| haguéssiu (haguéreu) reconciliat |
| haguessin (hagueren) reconciliat |
Mode imperatiu
Present
| reconcilia |
| reconciliï, reconcilie (val.) |
| reconciliem |
| reconcilieu, reconciliau (bal.) |
| reconciliïn, reconcilien (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | reconciliar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver reconciliat |
| Gerundi | reconciliant |
| Gerundi compost | havent reconciliat |
| Participi | reconciliat , reconciliada , reconciliats , reconciliades |
Definició
- Tornar a una relació de benentès després d'haver-hi dificultats.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017