recaure
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| recaic |
| recaus |
| recau |
| recaiem, recaem (val.), requeim (bal.) |
| recaieu, recaeu (val.), requeis (bal.) |
| recauen |
Perfet
| he recaigut |
| has recaigut |
| ha recaigut |
| hem recaigut |
| heu recaigut |
| han recaigut |
Imperfet
| requeia |
| requeies |
| requeia |
| requèiem / requéiem |
| requèieu / requéieu |
| requeien |
Plusquamperfet
| havia recaigut |
| havies recaigut |
| havia recaigut |
| havíem recaigut |
| havíeu recaigut |
| havien recaigut |
Passat simple
| recaiguí |
| recaigueres |
| recaigué |
| recaiguérem |
| recaiguéreu |
| recaigueren |
Passat perifràstic
| vaig recaure |
| vas (vares) recaure |
| va recaure |
| vam (vàrem) recaure |
| vau (vàreu) recaure |
| van (varen) recaure |
Passat anterior
| haguí recaigut |
| hagueres recaigut |
| hagué recaigut |
| haguérem recaigut |
| haguéreu recaigut |
| hagueren recaigut |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver recaigut |
| vas haver recaigut |
| va haver recaigut |
| vam haver recaigut |
| vau haver recaigut |
| van haver recaigut |
Futur
| recauré |
| recauràs |
| recaurà |
| recaurem |
| recaureu |
| recauran |
Futur perfet
| hauré recaigut |
| hauràs recaigut |
| haurà recaigut |
| haurem recaigut |
| haureu recaigut |
| hauran recaigut |
Condicional
| recauria |
| recauries |
| recauria |
| recauríem |
| recauríeu |
| recaurien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) recaigut |
| hauries (hagueres) recaigut |
| hauria (haguera) recaigut |
| hauríem (haguérem) recaigut |
| hauríeu (haguéreu) recaigut |
| haurien (hagueren) recaigut |
Mode subjuntiu
Present
| recaigui, recaiga (val.) |
| recaiguis, recaigues (val.) |
| recaigui, recaiga (val.) |
| recaiguem |
| recaigueu |
| recaiguin, recaiguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) recaigut |
| hagis (hages) recaigut |
| hagi (haja) recaigut |
| hàgim (hàgem) recaigut |
| hàgiu (hàgeu) recaigut |
| hagin (hagen) recaigut |
Imperfet
| recaigués, recaiguera (val.) |
| recaiguessis, recaigueres (val.), recaiguesses |
| recaigués, recaiguera (val.) |
| recaiguéssim, recaiguérem (val.), recaiguéssem |
| recaiguéssiu, recaiguéreu (val.), recaiguésseu |
| recaiguessin, recaigueren (val.), recaiguessen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) recaigut |
| haguessis (hagueres) recaigut |
| hagués (haguera) recaigut |
| haguéssim (haguérem) recaigut |
| haguéssiu (haguéreu) recaigut |
| haguessin (hagueren) recaigut |
Mode imperatiu
Present
| recau |
| recaigui, recaiga (val.) |
| recaiguem |
| recaieu, recaeu (val.), requeis (bal.) |
| recaiguin, recaiguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | recaure |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver recaigut |
| Gerundi | recaient, recaent (val.) |
| Gerundi compost | havent recaigut |
| Participi | recaigut , recaiguda , recaiguts , recaigudes |
Definició
- Ser adjudicat per sort, o per repartiment.
- Tornar a emmalaltir.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017