rearmar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| rearmo (cent.), rearme (val.), rearm (bal.) |
| rearmes |
| rearma |
| rearmem, rearmam (bal.) |
| rearmeu, rearmau (bal.) |
| rearmen |
Perfet
| he rearmat |
| has rearmat |
| ha rearmat |
| hem rearmat |
| heu rearmat |
| han rearmat |
Imperfet
| rearmava |
| rearmaves |
| rearmava |
| rearmàvem |
| rearmàveu |
| rearmaven |
Plusquamperfet
| havia rearmat |
| havies rearmat |
| havia rearmat |
| havíem rearmat |
| havíeu rearmat |
| havien rearmat |
Passat simple
| rearmí |
| rearmares |
| rearmà |
| rearmàrem |
| rearmàreu |
| rearmaren |
Passat perifràstic
| vaig rearmar |
| vas (vares) rearmar |
| va rearmar |
| vam (vàrem) rearmar |
| vau (vàreu) rearmar |
| van (varen) rearmar |
Passat anterior
| haguí rearmat |
| hagueres rearmat |
| hagué rearmat |
| haguérem rearmat |
| haguéreu rearmat |
| hagueren rearmat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver rearmat |
| vas haver rearmat |
| va haver rearmat |
| vam haver rearmat |
| vau haver rearmat |
| van haver rearmat |
Futur
| rearmaré |
| rearmaràs |
| rearmarà |
| rearmarem |
| rearmareu |
| rearmaran |
Futur perfet
| hauré rearmat |
| hauràs rearmat |
| haurà rearmat |
| haurem rearmat |
| haureu rearmat |
| hauran rearmat |
Condicional
| rearmaria |
| rearmaries |
| rearmaria |
| rearmaríem |
| rearmaríeu |
| rearmarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) rearmat |
| hauries (hagueres) rearmat |
| hauria (haguera) rearmat |
| hauríem (haguérem) rearmat |
| hauríeu (haguéreu) rearmat |
| haurien (hagueren) rearmat |
Mode subjuntiu
Present
| rearmi, rearme (val.) |
| rearmis, rearmes (val.) |
| rearmi, rearme (val.) |
| rearmem |
| rearmeu |
| rearmin, rearmen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) rearmat |
| hagis (hages) rearmat |
| hagi (haja) rearmat |
| hàgim (hàgem) rearmat |
| hàgiu (hàgeu) rearmat |
| hagin (hagen) rearmat |
Imperfet
| rearmés, rearmara (val.), rearmàs (val., bal.) |
| rearmessis, rearmares (val.), rearmassis (bal.), rearmesses, rearmasses (val., bal.) |
| rearmés, rearmara (val.), rearmàs (val., bal.) |
| rearméssim, rearmàrem (val.), rearmàssim (bal.), rearméssem, rearmàssem (val., bal.) |
| rearméssiu, rearmàreu (val.), rearmàssiu (bal.), rearmésseu, rearmàsseu (val., bal.) |
| rearmessin, rearmaren (val.), rearmassin (bal.), rearmessen, rearmassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) rearmat |
| haguessis (hagueres) rearmat |
| hagués (haguera) rearmat |
| haguéssim (haguérem) rearmat |
| haguéssiu (haguéreu) rearmat |
| haguessin (hagueren) rearmat |
Mode imperatiu
Present
| rearma |
| rearmi, rearme (val.) |
| rearmem |
| rearmeu, rearmau (bal.) |
| rearmin, rearmen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | rearmar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver rearmat |
| Gerundi | rearmant |
| Gerundi compost | havent rearmat |
| Participi | rearmat , rearmada , rearmats , rearmades |
Definició
- Tornar a armar.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017