puntuar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| puntuo (cent.), puntue (val.), puntuu (bal.) |
| puntues |
| puntua |
| puntuem, puntuam (bal.) |
| puntueu, puntuau (bal.) |
| puntuen |
Perfet
| he puntuat |
| has puntuat |
| ha puntuat |
| hem puntuat |
| heu puntuat |
| han puntuat |
Imperfet
| puntuava |
| puntuaves |
| puntuava |
| puntuàvem |
| puntuàveu |
| puntuaven |
Plusquamperfet
| havia puntuat |
| havies puntuat |
| havia puntuat |
| havíem puntuat |
| havíeu puntuat |
| havien puntuat |
Passat simple
| puntuí |
| puntuares |
| puntuà |
| puntuàrem |
| puntuàreu |
| puntuaren |
Passat perifràstic
| vaig puntuar |
| vas (vares) puntuar |
| va puntuar |
| vam (vàrem) puntuar |
| vau (vàreu) puntuar |
| van (varen) puntuar |
Passat anterior
| haguí puntuat |
| hagueres puntuat |
| hagué puntuat |
| haguérem puntuat |
| haguéreu puntuat |
| hagueren puntuat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver puntuat |
| vas haver puntuat |
| va haver puntuat |
| vam haver puntuat |
| vau haver puntuat |
| van haver puntuat |
Futur
| puntuaré |
| puntuaràs |
| puntuarà |
| puntuarem |
| puntuareu |
| puntuaran |
Futur perfet
| hauré puntuat |
| hauràs puntuat |
| haurà puntuat |
| haurem puntuat |
| haureu puntuat |
| hauran puntuat |
Condicional
| puntuaria |
| puntuaries |
| puntuaria |
| puntuaríem |
| puntuaríeu |
| puntuarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) puntuat |
| hauries (hagueres) puntuat |
| hauria (haguera) puntuat |
| hauríem (haguérem) puntuat |
| hauríeu (haguéreu) puntuat |
| haurien (hagueren) puntuat |
Mode subjuntiu
Present
| puntuï, puntue (val.) |
| puntuïs, puntues (val.) |
| puntuï, puntue (val.) |
| puntuem |
| puntueu |
| puntuïn, puntuen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) puntuat |
| hagis (hages) puntuat |
| hagi (haja) puntuat |
| hàgim (hàgem) puntuat |
| hàgiu (hàgeu) puntuat |
| hagin (hagen) puntuat |
Imperfet
| puntués, puntuara (val.), puntuàs (val., bal.) |
| puntuessis, puntuares (val.), puntuassis (bal.), puntuesses, puntuasses (val., bal.) |
| puntués, puntuara (val.), puntuàs (val., bal.) |
| puntuéssim, puntuàrem (val.), puntuàssim (bal.), puntuéssem, puntuàssem (val., bal.) |
| puntuéssiu, puntuàreu (val.), puntuàssiu (bal.), puntuésseu, puntuàsseu (val., bal.) |
| puntuessin, puntuaren (val.), puntuassin (bal.), puntuessen, puntuassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) puntuat |
| haguessis (hagueres) puntuat |
| hagués (haguera) puntuat |
| haguéssim (haguérem) puntuat |
| haguéssiu (haguéreu) puntuat |
| haguessin (hagueren) puntuat |
Mode imperatiu
Present
| puntua |
| puntuï, puntue (val.) |
| puntuem |
| puntueu, puntuau (bal.) |
| puntuïn, puntuen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | puntuar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver puntuat |
| Gerundi | puntuant |
| Gerundi compost | havent puntuat |
| Participi | puntuat , puntuada , puntuats , puntuades |
Definició
- Posar punts i altres signes ortogràfics en un text.
- Qualificar un exercici, un treball o un examen amb una puntuació.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017