pugnar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| pugno (cent.), pugne (val.), pugn (bal.) |
| pugnes |
| pugna |
| pugnem, pugnam (bal.) |
| pugneu, pugnau (bal.) |
| pugnen |
Perfet
| he pugnat |
| has pugnat |
| ha pugnat |
| hem pugnat |
| heu pugnat |
| han pugnat |
Imperfet
| pugnava |
| pugnaves |
| pugnava |
| pugnàvem |
| pugnàveu |
| pugnaven |
Plusquamperfet
| havia pugnat |
| havies pugnat |
| havia pugnat |
| havíem pugnat |
| havíeu pugnat |
| havien pugnat |
Passat simple
| pugní |
| pugnares |
| pugnà |
| pugnàrem |
| pugnàreu |
| pugnaren |
Passat perifràstic
| vaig pugnar |
| vas (vares) pugnar |
| va pugnar |
| vam (vàrem) pugnar |
| vau (vàreu) pugnar |
| van (varen) pugnar |
Passat anterior
| haguí pugnat |
| hagueres pugnat |
| hagué pugnat |
| haguérem pugnat |
| haguéreu pugnat |
| hagueren pugnat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver pugnat |
| vas haver pugnat |
| va haver pugnat |
| vam haver pugnat |
| vau haver pugnat |
| van haver pugnat |
Futur
| pugnaré |
| pugnaràs |
| pugnarà |
| pugnarem |
| pugnareu |
| pugnaran |
Futur perfet
| hauré pugnat |
| hauràs pugnat |
| haurà pugnat |
| haurem pugnat |
| haureu pugnat |
| hauran pugnat |
Condicional
| pugnaria |
| pugnaries |
| pugnaria |
| pugnaríem |
| pugnaríeu |
| pugnarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) pugnat |
| hauries (hagueres) pugnat |
| hauria (haguera) pugnat |
| hauríem (haguérem) pugnat |
| hauríeu (haguéreu) pugnat |
| haurien (hagueren) pugnat |
Mode subjuntiu
Present
| pugni, pugne (val.) |
| pugnis, pugnes (val.) |
| pugni, pugne (val.) |
| pugnem |
| pugneu |
| pugnin, pugnen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) pugnat |
| hagis (hages) pugnat |
| hagi (haja) pugnat |
| hàgim (hàgem) pugnat |
| hàgiu (hàgeu) pugnat |
| hagin (hagen) pugnat |
Imperfet
| pugnés, pugnara (val.), pugnàs (val., bal.) |
| pugnessis, pugnares (val.), pugnassis (bal.), pugnesses, pugnasses (val., bal.) |
| pugnés, pugnara (val.), pugnàs (val., bal.) |
| pugnéssim, pugnàrem (val.), pugnàssim (bal.), pugnéssem, pugnàssem (val., bal.) |
| pugnéssiu, pugnàreu (val.), pugnàssiu (bal.), pugnésseu, pugnàsseu (val., bal.) |
| pugnessin, pugnaren (val.), pugnassin (bal.), pugnessen, pugnassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) pugnat |
| haguessis (hagueres) pugnat |
| hagués (haguera) pugnat |
| haguéssim (haguérem) pugnat |
| haguéssiu (haguéreu) pugnat |
| haguessin (hagueren) pugnat |
Mode imperatiu
Present
| pugna |
| pugni, pugne (val.) |
| pugnem |
| pugneu, pugnau (bal.) |
| pugnin, pugnen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | pugnar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver pugnat |
| Gerundi | pugnant |
| Gerundi compost | havent pugnat |
| Participi | pugnat , pugnada , pugnats , pugnades |
Definició
- combatre, lluitar
- Esforçar-se per superar les dificultats.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017