Conjugació en català del verb «provocar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

provocar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
provoco (cent.), provoque (val.), provoc (bal.)
provoques
provoca
provoquem, provocam (bal.)
provoqueu, provocau (bal.)
provoquen
Perfet
he provocat
has provocat
ha provocat
hem provocat
heu provocat
han provocat
Imperfet
provocava
provocaves
provocava
provocàvem
provocàveu
provocaven
Plusquamperfet
havia provocat
havies provocat
havia provocat
havíem provocat
havíeu provocat
havien provocat
Passat simple
provoquí
provocares
provocà
provocàrem
provocàreu
provocaren
Passat perifràstic
vaig provocar
vas (vares) provocar
va provocar
vam (vàrem) provocar
vau (vàreu) provocar
van (varen) provocar
Passat anterior
haguí provocat
hagueres provocat
hagué provocat
haguérem provocat
haguéreu provocat
hagueren provocat
Passat anterior perifràstic
vaig haver provocat
vas haver provocat
va haver provocat
vam haver provocat
vau haver provocat
van haver provocat
Futur
provocaré
provocaràs
provocarà
provocarem
provocareu
provocaran
Futur perfet
hauré provocat
hauràs provocat
haurà provocat
haurem provocat
haureu provocat
hauran provocat
Condicional
provocaria
provocaries
provocaria
provocaríem
provocaríeu
provocarien
Condicional perfet
hauria (haguera) provocat
hauries (hagueres) provocat
hauria (haguera) provocat
hauríem (haguérem) provocat
hauríeu (haguéreu) provocat
haurien (hagueren) provocat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
provoqui, provoque (val.)
provoquis, provoques (val.)
provoqui, provoque (val.)
provoquem
provoqueu
provoquin, provoquen (val.)
Perfet
hagi (haja) provocat
hagis (hages) provocat
hagi (haja) provocat
hàgim (hàgem) provocat
hàgiu (hàgeu) provocat
hagin (hagen) provocat
Imperfet
provoqués, provocara (val.), provocàs (val., bal.)
provoquessis, provocares (val.), provocassis (bal.), provoquesses, provocasses (val., bal.)
provoqués, provocara (val.), provocàs (val., bal.)
provoquéssim, provocàrem (val.), provocàssim (bal.), provoquéssem, provocàssem (val., bal.)
provoquéssiu, provocàreu (val.), provocàssiu (bal.), provoquésseu, provocàsseu (val., bal.)
provoquessin, provocaren (val.), provocassin (bal.), provoquessen, provocassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) provocat
haguessis (hagueres) provocat
hagués (haguera) provocat
haguéssim (haguérem) provocat
haguéssiu (haguéreu) provocat
haguessin (hagueren) provocat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
 
provoca
provoqui, provoque (val.)
provoquem
provoqueu, provocau (bal.)
provoquin, provoquen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu provocar
Infinitiu compost haver provocat
Gerundi provocant
Gerundi compost havent provocat
Participi provocat , provocada , provocats , provocades

Tornar a l'índex

Definició

  1. Incitar algú a fer una cosa.
  2. Suscitar, ser la causa d'un fet.
  3. vomitar

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.