provenir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| provinc, provenc (bal.) |
| provens |
| prové |
| provenim |
| proveniu |
| provenen |
Perfet
| he provingut, he provengut (bal.) |
| has provingut, has provengut (bal.) |
| ha provingut, ha provengut (bal.) |
| hem provingut, hem provengut (bal.) |
| heu provingut, heu provengut (bal.) |
| han provingut, han provengut (bal.) |
Imperfet
| provenia |
| provenies |
| provenia |
| proveníem |
| proveníeu |
| provenien |
Plusquamperfet
| havia provingut, havia provengut (bal.) |
| havies provingut, havies provengut (bal.) |
| havia provingut, havia provengut (bal.) |
| havíem provingut, havíem provengut (bal.) |
| havíeu provingut, havíeu provengut (bal.) |
| havien provingut, havien provengut (bal.) |
Passat simple
| provinguí, provenguí (bal.) |
| provingueres, provengueres (bal.) |
| provingué, provengué (bal.) |
| provinguérem, provenguérem (bal.) |
| provinguéreu, provenguéreu (bal.) |
| provingueren, provengueren (bal.) |
Passat perifràstic
| vaig provenir / provindre |
| vas (vares) provenir / provindre |
| va provenir / provindre |
| vam (vàrem) provenir / provindre |
| vau (vàreu) provenir / provindre |
| van (varen) provenir / provindre |
Passat anterior
| haguí provingut, haguí provengut (bal.) |
| hagueres provingut, hagueres provengut (bal.) |
| hagué provingut, hagué provengut (bal.) |
| haguérem provingut, haguérem provengut (bal.) |
| haguéreu provingut, haguéreu provengut (bal.) |
| hagueren provingut, hagueren provengut (bal.) |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver provingut, vaig haver provengut (bal.) |
| vas haver provingut, vas haver provengut (bal.) |
| va haver provingut, va haver provengut (bal.) |
| vam haver provingut, vam haver provengut (bal.) |
| vau haver provingut, vau haver provengut (bal.) |
| van haver provingut, van haver provengut (bal.) |
Futur
| provindré, provendré (bal.) |
| provindràs, provendràs (bal.) |
| provindrà, provendrà (bal.) |
| provindrem, provendrem (bal.) |
| provindreu, provendreu (bal.) |
| provindran, provendran (bal.) |
Futur perfet
| hauré provingut, hauré provengut (bal.) |
| hauràs provingut, hauràs provengut (bal.) |
| haurà provingut, haurà provengut (bal.) |
| haurem provingut, haurem provengut (bal.) |
| haureu provingut, haureu provengut (bal.) |
| hauran provingut, hauran provengut (bal.) |
Condicional
| provindria, provendria (bal.) |
| provindries, provendries (bal.) |
| provindria, provendria (bal.) |
| provindríem, provendríem (bal.) |
| provindríeu, provendríeu (bal.) |
| provindrien, provendrien (bal.) |
Condicional perfet
| hauria (haguera) provingut, hauria (haguera) provengut (bal.) |
| hauries (hagueres) provingut, hauries (hagueres) provengut (bal.) |
| hauria (haguera) provingut, hauria (haguera) provengut (bal.) |
| hauríem (haguérem) provingut, hauríem (haguérem) provengut (bal.) |
| hauríeu (haguéreu) provingut, hauríeu (haguéreu) provengut (bal.) |
| haurien (hagueren) provingut, haurien (hagueren) provengut (bal.) |
Mode subjuntiu
Present
| provingui, provinga (val.), provengui (bal.) |
| provinguis, provingues (val.), provenguis (bal.) |
| provingui, provinga (val.), provengui (bal.) |
| provinguem, provenguem (bal.) |
| provingueu, provengueu (bal.) |
| provinguin, provinguen (val.), provenguin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) provingut, hagi (haja) provengut (bal.) |
| hagis (hages) provingut, hagis (hages) provengut (bal.) |
| hagi (haja) provingut, hagi (haja) provengut (bal.) |
| hàgim (hàgem) provingut, hàgim (hàgem) provengut (bal.) |
| hàgiu (hàgeu) provingut, hàgiu (hàgeu) provengut (bal.) |
| hagin (hagen) provingut, hagin (hagen) provengut (bal.) |
Imperfet
| provingués, provinguera (val.), provengués (bal.) |
| provinguessis, provingueres (val.), provinguesses, provenguessis (bal.) |
| provingués, provinguera (val.), provengués (bal.) |
| provinguéssim, provinguérem (val.), provinguéssem, provenguéssim (bal.) |
| provinguéssiu, provinguéreu (val.), provinguésseu, provenguéssiu (bal.) |
| provinguessin, provingueren (val.), provinguessen, provenguessin (bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) provingut, hagués (haguera) provengut (bal.) |
| haguessis (hagueres) provingut, haguessis (hagueres) provengut (bal.) |
| hagués (haguera) provingut, hagués (haguera) provengut (bal.) |
| haguéssim (haguérem) provingut, haguéssim (haguérem) provengut (bal.) |
| haguéssiu (haguéreu) provingut, haguéssiu (haguéreu) provengut (bal.) |
| haguessin (hagueren) provingut, haguessin (hagueren) provengut (bal.) |
Mode imperatiu
Present
| provén |
| provingui, provinga (val.), provengui (bal.) |
| provinguem, provenguem (bal.) |
| proveniu |
| provinguin, provinguen (val.), provenguin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | provenir / provindre |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver provingut, haver provengut (bal.) |
| Gerundi | provenint |
| Gerundi compost | havent provingut, havent provengut (bal.) |
| Participi | provingut, provengut (bal.) , provinguda, provenguda (bal.) , provinguts, provenguts (bal.) , provingudes, provengudes (bal.) |
Definició
- Originar-se, venir d'un lloc, persona o cosa.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017