prorrompre
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| prorrompo (cent.), prorromp (val., bal.) |
| prorromps |
| prorromp |
| prorrompem |
| prorrompeu |
| prorrompen |
Perfet
| he prorromput |
| has prorromput |
| ha prorromput |
| hem prorromput |
| heu prorromput |
| han prorromput |
Imperfet
| prorrompia |
| prorrompies |
| prorrompia |
| prorrompíem |
| prorrompíeu |
| prorrompien |
Plusquamperfet
| havia prorromput |
| havies prorromput |
| havia prorromput |
| havíem prorromput |
| havíeu prorromput |
| havien prorromput |
Passat simple
| prorrompí |
| prorromperes |
| prorrompé |
| prorrompérem |
| prorrompéreu |
| prorromperen |
Passat perifràstic
| vaig prorrompre |
| vas (vares) prorrompre |
| va prorrompre |
| vam (vàrem) prorrompre |
| vau (vàreu) prorrompre |
| van (varen) prorrompre |
Passat anterior
| haguí prorromput |
| hagueres prorromput |
| hagué prorromput |
| haguérem prorromput |
| haguéreu prorromput |
| hagueren prorromput |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver prorromput |
| vas haver prorromput |
| va haver prorromput |
| vam haver prorromput |
| vau haver prorromput |
| van haver prorromput |
Futur
| prorrompré |
| prorrompràs |
| prorromprà |
| prorromprem |
| prorrompreu |
| prorrompran |
Futur perfet
| hauré prorromput |
| hauràs prorromput |
| haurà prorromput |
| haurem prorromput |
| haureu prorromput |
| hauran prorromput |
Condicional
| prorrompria |
| prorrompries |
| prorrompria |
| prorrompríem |
| prorrompríeu |
| prorromprien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) prorromput |
| hauries (hagueres) prorromput |
| hauria (haguera) prorromput |
| hauríem (haguérem) prorromput |
| hauríeu (haguéreu) prorromput |
| haurien (hagueren) prorromput |
Mode subjuntiu
Present
| prorrompi, prorrompa (val.) |
| prorrompis, prorrompes (val.) |
| prorrompi, prorrompa (val.) |
| prorrompem |
| prorrompeu |
| prorrompin, prorrompen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) prorromput |
| hagis (hages) prorromput |
| hagi (haja) prorromput |
| hàgim (hàgem) prorromput |
| hàgiu (hàgeu) prorromput |
| hagin (hagen) prorromput |
Imperfet
| prorrompés, prorrompera (val.) |
| prorrompessis, prorromperes (val.), prorrompesses |
| prorrompés, prorrompera (val.) |
| prorrompéssim, prorrompérem (val.), prorrompéssem |
| prorrompéssiu, prorrompéreu (val.), prorrompésseu |
| prorrompessin, prorromperen (val.), prorrompessen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) prorromput |
| haguessis (hagueres) prorromput |
| hagués (haguera) prorromput |
| haguéssim (haguérem) prorromput |
| haguéssiu (haguéreu) prorromput |
| haguessin (hagueren) prorromput |
Mode imperatiu
Present
| prorromp |
| prorrompi, prorrompa (val.) |
| prorrompem |
| prorrompeu |
| prorrompin, prorrompen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | prorrompre |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver prorromput |
| Gerundi | prorrompent |
| Gerundi compost | havent prorromput |
| Participi | prorromput , prorrompuda , prorromputs , prorrompudes |
Definició
- Sortir amb ímpetu i força.
- Proferir, llançar sobtadament i amb força alguna veu, sospir o manifestació què mostri el dolor o algun estat anímic.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017