pegar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| pego (cent.), pegue (val.), peg (bal.) |
| pegues |
| pega |
| peguem, pegam (bal.) |
| pegueu, pegau (bal.) |
| peguen |
Perfet
| he pegat |
| has pegat |
| ha pegat |
| hem pegat |
| heu pegat |
| han pegat |
Imperfet
| pegava |
| pegaves |
| pegava |
| pegàvem |
| pegàveu |
| pegaven |
Plusquamperfet
| havia pegat |
| havies pegat |
| havia pegat |
| havíem pegat |
| havíeu pegat |
| havien pegat |
Passat simple
| peguí |
| pegares |
| pegà |
| pegàrem |
| pegàreu |
| pegaren |
Passat perifràstic
| vaig pegar |
| vas (vares) pegar |
| va pegar |
| vam (vàrem) pegar |
| vau (vàreu) pegar |
| van (varen) pegar |
Passat anterior
| haguí pegat |
| hagueres pegat |
| hagué pegat |
| haguérem pegat |
| haguéreu pegat |
| hagueren pegat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver pegat |
| vas haver pegat |
| va haver pegat |
| vam haver pegat |
| vau haver pegat |
| van haver pegat |
Futur
| pegaré |
| pegaràs |
| pegarà |
| pegarem |
| pegareu |
| pegaran |
Futur perfet
| hauré pegat |
| hauràs pegat |
| haurà pegat |
| haurem pegat |
| haureu pegat |
| hauran pegat |
Condicional
| pegaria |
| pegaries |
| pegaria |
| pegaríem |
| pegaríeu |
| pegarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) pegat |
| hauries (hagueres) pegat |
| hauria (haguera) pegat |
| hauríem (haguérem) pegat |
| hauríeu (haguéreu) pegat |
| haurien (hagueren) pegat |
Mode subjuntiu
Present
| pegui, pegue (val.) |
| peguis, pegues (val.) |
| pegui, pegue (val.) |
| peguem |
| pegueu |
| peguin, peguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) pegat |
| hagis (hages) pegat |
| hagi (haja) pegat |
| hàgim (hàgem) pegat |
| hàgiu (hàgeu) pegat |
| hagin (hagen) pegat |
Imperfet
| pegués, pegara (val.), pegàs (val., bal.) |
| peguessis, pegares (val.), pegassis (bal.), peguesses, pegasses (val., bal.) |
| pegués, pegara (val.), pegàs (val., bal.) |
| peguéssim, pegàrem (val.), pegàssim (bal.), peguéssem, pegàssem (val., bal.) |
| peguéssiu, pegàreu (val.), pegàssiu (bal.), peguésseu, pegàsseu (val., bal.) |
| peguessin, pegaren (val.), pegassin (bal.), peguessen, pegassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) pegat |
| haguessis (hagueres) pegat |
| hagués (haguera) pegat |
| haguéssim (haguérem) pegat |
| haguéssiu (haguéreu) pegat |
| haguessin (hagueren) pegat |
Mode imperatiu
Present
| pega |
| pegui, pegue (val.) |
| peguem |
| pegueu, pegau (bal.) |
| peguin, peguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | pegar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver pegat |
| Gerundi | pegant |
| Gerundi compost | havent pegat |
| Participi | pegat , pegada , pegats , pegades |
Definició
- Donar un cop o cops amb una certa força.
- Topar un cos amb un altre.
- apegar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017