orgullar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| orgullo (cent.), orgulle (val.), orgull (bal.) |
| orgulles |
| orgulla |
| orgullem, orgullam (bal.) |
| orgulleu, orgullau (bal.) |
| orgullen |
Perfet
| he orgullat |
| has orgullat |
| ha orgullat |
| hem orgullat |
| heu orgullat |
| han orgullat |
Imperfet
| orgullava |
| orgullaves |
| orgullava |
| orgullàvem |
| orgullàveu |
| orgullaven |
Plusquamperfet
| havia orgullat |
| havies orgullat |
| havia orgullat |
| havíem orgullat |
| havíeu orgullat |
| havien orgullat |
Passat simple
| orgullí |
| orgullares |
| orgullà |
| orgullàrem |
| orgullàreu |
| orgullaren |
Passat perifràstic
| vaig orgullar |
| vas (vares) orgullar |
| va orgullar |
| vam (vàrem) orgullar |
| vau (vàreu) orgullar |
| van (varen) orgullar |
Passat anterior
| haguí orgullat |
| hagueres orgullat |
| hagué orgullat |
| haguérem orgullat |
| haguéreu orgullat |
| hagueren orgullat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver orgullat |
| vas haver orgullat |
| va haver orgullat |
| vam haver orgullat |
| vau haver orgullat |
| van haver orgullat |
Futur
| orgullaré |
| orgullaràs |
| orgullarà |
| orgullarem |
| orgullareu |
| orgullaran |
Futur perfet
| hauré orgullat |
| hauràs orgullat |
| haurà orgullat |
| haurem orgullat |
| haureu orgullat |
| hauran orgullat |
Condicional
| orgullaria |
| orgullaries |
| orgullaria |
| orgullaríem |
| orgullaríeu |
| orgullarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) orgullat |
| hauries (hagueres) orgullat |
| hauria (haguera) orgullat |
| hauríem (haguérem) orgullat |
| hauríeu (haguéreu) orgullat |
| haurien (hagueren) orgullat |
Mode subjuntiu
Present
| orgulli, orgulle (val.) |
| orgullis, orgulles (val.) |
| orgulli, orgulle (val.) |
| orgullem |
| orgulleu |
| orgullin, orgullen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) orgullat |
| hagis (hages) orgullat |
| hagi (haja) orgullat |
| hàgim (hàgem) orgullat |
| hàgiu (hàgeu) orgullat |
| hagin (hagen) orgullat |
Imperfet
| orgullés, orgullara (val.), orgullàs (val., bal.) |
| orgullessis, orgullares (val.), orgullassis (bal.), orgullesses, orgullasses (val., bal.) |
| orgullés, orgullara (val.), orgullàs (val., bal.) |
| orgulléssim, orgullàrem (val.), orgullàssim (bal.), orgulléssem, orgullàssem (val., bal.) |
| orgulléssiu, orgullàreu (val.), orgullàssiu (bal.), orgullésseu, orgullàsseu (val., bal.) |
| orgullessin, orgullaren (val.), orgullassin (bal.), orgullessen, orgullassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) orgullat |
| haguessis (hagueres) orgullat |
| hagués (haguera) orgullat |
| haguéssim (haguérem) orgullat |
| haguéssiu (haguéreu) orgullat |
| haguessin (hagueren) orgullat |
Mode imperatiu
Present
| orgulla |
| orgulli, orgulle (val.) |
| orgullem |
| orgulleu, orgullau (bal.) |
| orgullin, orgullen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | orgullar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver orgullat |
| Gerundi | orgullant |
| Gerundi compost | havent orgullat |
| Participi | orgullat , orgullada , orgullats , orgullades |
Definició
- enorgullir
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017