opugnar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| opugno (cent.), opugne (val.), opugn (bal.) |
| opugnes |
| opugna |
| opugnem, opugnam (bal.) |
| opugneu, opugnau (bal.) |
| opugnen |
Perfet
| he opugnat |
| has opugnat |
| ha opugnat |
| hem opugnat |
| heu opugnat |
| han opugnat |
Imperfet
| opugnava |
| opugnaves |
| opugnava |
| opugnàvem |
| opugnàveu |
| opugnaven |
Plusquamperfet
| havia opugnat |
| havies opugnat |
| havia opugnat |
| havíem opugnat |
| havíeu opugnat |
| havien opugnat |
Passat simple
| opugní |
| opugnares |
| opugnà |
| opugnàrem |
| opugnàreu |
| opugnaren |
Passat perifràstic
| vaig opugnar |
| vas (vares) opugnar |
| va opugnar |
| vam (vàrem) opugnar |
| vau (vàreu) opugnar |
| van (varen) opugnar |
Passat anterior
| haguí opugnat |
| hagueres opugnat |
| hagué opugnat |
| haguérem opugnat |
| haguéreu opugnat |
| hagueren opugnat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver opugnat |
| vas haver opugnat |
| va haver opugnat |
| vam haver opugnat |
| vau haver opugnat |
| van haver opugnat |
Futur
| opugnaré |
| opugnaràs |
| opugnarà |
| opugnarem |
| opugnareu |
| opugnaran |
Futur perfet
| hauré opugnat |
| hauràs opugnat |
| haurà opugnat |
| haurem opugnat |
| haureu opugnat |
| hauran opugnat |
Condicional
| opugnaria |
| opugnaries |
| opugnaria |
| opugnaríem |
| opugnaríeu |
| opugnarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) opugnat |
| hauries (hagueres) opugnat |
| hauria (haguera) opugnat |
| hauríem (haguérem) opugnat |
| hauríeu (haguéreu) opugnat |
| haurien (hagueren) opugnat |
Mode subjuntiu
Present
| opugni, opugne (val.) |
| opugnis, opugnes (val.) |
| opugni, opugne (val.) |
| opugnem |
| opugneu |
| opugnin, opugnen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) opugnat |
| hagis (hages) opugnat |
| hagi (haja) opugnat |
| hàgim (hàgem) opugnat |
| hàgiu (hàgeu) opugnat |
| hagin (hagen) opugnat |
Imperfet
| opugnés, opugnara (val.), opugnàs (val., bal.) |
| opugnessis, opugnares (val.), opugnassis (bal.), opugnesses, opugnasses (val., bal.) |
| opugnés, opugnara (val.), opugnàs (val., bal.) |
| opugnéssim, opugnàrem (val.), opugnàssim (bal.), opugnéssem, opugnàssem (val., bal.) |
| opugnéssiu, opugnàreu (val.), opugnàssiu (bal.), opugnésseu, opugnàsseu (val., bal.) |
| opugnessin, opugnaren (val.), opugnassin (bal.), opugnessen, opugnassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) opugnat |
| haguessis (hagueres) opugnat |
| hagués (haguera) opugnat |
| haguéssim (haguérem) opugnat |
| haguéssiu (haguéreu) opugnat |
| haguessin (hagueren) opugnat |
Mode imperatiu
Present
| opugna |
| opugni, opugne (val.) |
| opugnem |
| opugneu, opugnau (bal.) |
| opugnin, opugnen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | opugnar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver opugnat |
| Gerundi | opugnant |
| Gerundi compost | havent opugnat |
| Participi | opugnat , opugnada , opugnats , opugnades |
Definició
- Fer oposició, combatre.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017